Saturday, October 25, 2014

അഞ്ച് ചിത്രങ്ങൾ!!!!

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിനും മനസിനും കൗതുകമായി ഇവർ വിരുന്നു വരും.തോട്ടം മുഴുവനും ചുറ്റി നടന്നു കാണും.അതിരിലുള്ള മുളങ്കൊമ്പിൽ പോയിരിക്കും.രണ്ടുപേർ പ്രണയിക്കുന്നത് കാണുന്നതേ ഒരു സുഖാണ്. ഈ കൂടെ ഒരു പെണ്‍ മയിലുംണ്ടായിരുന്നു. ഇതില്‍ കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവനുമായി  അവൾ പ്രണയത്തിലാണ്. അവർ ഒരുമിച്ചു കുറെ നേരം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വേലിക്കൽ വിരിയുന്ന  നീലപ്പൂച്ചെടിയുടെ വള്ളികൾക്കിടയിൽ അവരൊളിച്ചു നിന്നിരുന്നത് എന്തിനായിരുന്നോ എന്തോ!!!!

ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ചെറിയ ചെറിയ മഴയാത്രകൾ അധികമാണ്.ചില്ലിൽ പതിഞ്ഞ മഴത്തുള്ളികളിലൂടെയുള്ള അവ്യക്തമായ കാഴ്ച്ചകൾ പാതി മുറിഞ്ഞു പോയ ഏതൊക്കെയോ ഓർമ്മകളിലേക്കെന്നെ കൊണ്ടു പോകാറുണ്ട്. ഒടുക്കം ആ അവ്യക്തതയിൽ പെട്ട് മനസ്സിൽ ഒരു കാർമേഘം ഉരുണ്ടു കൂടാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഞാനീ മഴത്തുള്ളികളിൽ മുഴുവനും നിന്റെ പ്രണയത്തെ കാണാൻ തുടങ്ങും.അവയിൽ മുഖം ചേർക്കുമ്പോൾ നീ ചുംബിക്കുന്നതായി തോന്നും.ആ കുളിരിന്റെ ആലസ്യത്തിലാവും അപ്പോഴെന്റെ ഓരോ യാത്രകളും......................




പ്ലാവില ഞെട്ടും,തേയില മട്ടും ഒക്കെ കൂട്ടിയരച്ച മൈലാഞ്ചി കൈ നിറയെ പൊത്തി വെക്കുന്നതാണ് എന്റെ മൈലാഞ്ചിയിഷ്ടം. കൈ കഴുകി അതിൽ പച്ച വെളിച്ചെണ്ണ അൽപ്പം തേച്ച് കഴിഞ്ഞാലുള്ള മണം എനിക്കേറെ പ്രിയമുള്ള ഒന്നാണ്.വെയിൽ ഇലകളിലൂടെ വരച്ച ഈ മൈലാഞ്ചിയും എനിക്കിഷ്ടമായി. നിനക്കോ???


അന്ന് സന്ധ്യയാവ്ണേണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.ഒരു കാറ്റ് വീശ്യാൽ ഒന്നു പെയ്തൊഴിയാരുന്നൂന്ന് വിചാരിച്ചോണ്ട് നിക്കണ മഴമേഘങ്ങളെ കാണാൻ നല്ല ചന്തംണ്ടായിരുന്നു.മഴ പെയ്യാൻ വേണ്ടി കാത്തു നിക്കണ ഭൂമിയെ എനിക്കൊരുപാടിഷ്ടാണ്.ആദ്യത്തെ തുള്ളി വീഴുമ്പോഴുള്ള ഇലകളുടെ മിഴി പൂട്ടലും ഞാൻ കൊതിയോടെ നോക്കുന്ന ഒന്നാണ്.അപ്പൊ ചുമ്മാ ക്ലിക്കീതാ.ഫോട്ടോ രൂപത്തിൽ വന്നപ്പൊ എനിക്ക് വല്ല്യേ ഇഷ്ടായി.ന്തോ ആ ഒരു മൂഡ്‌ എനിക്കീ ഫോട്ടോ കാണുമ്പോൾ ഒക്കേം കിട്ടുന്നോണ്ടാവും.


അച്ചൂന്റമ്മേടമ്മേടമ്മേടമ്മ!!!!!!!!അഞ്ചു തലമുറ കണ്ട ഒരു മുത്തശ്ശി.
അമ്മിണി ന്നാത്രേ പേര്.വയസ്സ് നൂറായി.ന്റെ ചെറുപ്പത്തിലും,അമ്മാത്തെക്ക് പോവുമ്പോ ഒന്നും 
ഞാൻ ശ്ശി പ്രാവശ്യോന്നും കണ്ടിട്ടില്ല്യ ന്റെ ഈ മുതുമുത്തശ്ശ്യേ !!!!ഞാൻ കണ്ട്ട്ട്ള്ളപ്പഴൊക്കേം ഈ മുത്തശ്ശി ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്.കയ്യിൽ രണ്ട് ചോപ്പ് റബ്ബറ് വളകൾ ഇട്ട്,നെറ്റീലൊരു ചന്ദനക്കുറീം തൊട്ട്.അതെനിക്ക് നല്ല ഓർമ്മണ്ട്.ഈ റബ്ബറ് വളകൾ ഞാൻ ആദ്യം അങ്ങന്യാണ് കാണണേ.ആ വളകൾ കാണാതായത് ഈ ഫോട്ടോ എടുത്ത അന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ആണ്.കൊറേ മക്കൾണ്ട്.അവരെ ഒക്കെ കാണാനും അവര്ടെ കൂടെ രണ്ടൂസം നിക്കാനുമൊക്കെ വേണ്ടി ഓരോരുത്തരുടേം അടുത്തേക്ക് ബസ് ഒക്കെ കൃത്യായി കണ്ടുപിടിച്ച് അതിൽ കേറി പുള്ളിക്കാരി തന്നേ പോവും.ഇപ്പോൾ കഷ്ടി ഒരു വർഷായിത്രെ തന്നെള്ള ഈ യാത്ര മക്കള്നിർത്തീട്ട്.ഓർമ്മക്ക് ഇച്ചിരി പ്രയാസം തൊടങ്ങീണ്ട്.കാഴ്ച്ചക്ക് നേരിയ മങ്ങലും.വർത്താനം ഒക്കെ വ്യക്താണ്.ആരോഗ്യത്തിനും അങ്ങനെ കാര്യായിട്ട് പ്രശ്നങ്ങൾല്ല്യ.മുത്തശ്ശീടെ മക്കൾക്കും,അവര്ടെ മക്കൾക്കും,അവര്ടെ മക്കൾക്കും ഒക്കെ വയ്യായ്കയാണ് .അപ്പഴാണ് കഥാനായിക ഇങ്ങനെ സ്മാർട്ട്‌ ആയി നടക്കണേ.


Tuesday, October 21, 2014

ഒരു വീട് വേണം!!!!!!!!!!!

ഒരു വീട് വേണം.
പുഴ കടന്ന് ,മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വഴിയുള്ള
ഇരു വശവും പച്ച പൂത്ത
കാലവർഷോം തുലാവർഷോം കൃത്യമായെത്തുന്ന
ഞാറ്റുവേലകൾ പൂക്കുന്ന തൊടിയുള്ള
മണ്ണിന്റെ മണോം,ഇലേടെ പച്ചേം,ഭൂമീടെ നന്മേം ഉള്ള വീട്!!!!!!
എന്റെ "നന്മ" വീട്.

ഒരുപാട് മുറ്റം വേണം.
മുറ്റത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വലിയ കൊമ്പുള്ള ഒരു നാട്ടുമാവും വേണം.
പോക്കുവെയിൽ വീഴുന്ന സായാഹ്നങ്ങളിൽ നമുക്കിരുന്നാടാൻ,
അച്ചൂനെ ഇരുത്തി ആട്ടി കൊടുക്കാൻ
മുല്ലവള്ളി പടർത്തിയ മുളയൂഞ്ഞാൽ കെട്ടണം.
അവൾക്കൊപ്പം കഞ്ഞീം കറീം വെച്ചു കളിക്കാനും,
നിനക്കൊപ്പം പ്രണയം പങ്കു വെക്കാനും
മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ  ഇലകൾ കൊണ്ട് മേൽക്കൂരയിട്ട,ചുമരു കെട്ടിയ ഒരു മുളങ്കൂട്ണ്ടാക്കണം.
ഒരരികിൽ നിറയെ തെച്ചിയും, മന്ദാരവും, കൊടുവേലിയും, നന്ത്യാർവട്ടവും,ഗന്ധരാജനും,നാലു മണിപൂവും,ഒക്കെ വെച്ചു പിടിപ്പിക്കണം.
മതിലിനു പകരം മരങ്ങൾ...........
ചെമ്പകോം, അശോകോം, ഇലഞ്ഞീം,പാലേം......................

പിന്നിലെ മുറ്റത്ത് ഞാൻ നട്ടു നനച്ചുണ്ടാക്കിയ പാവലും,പടവലോം,കോവലും,മത്തനും,ഇളവനും,ചീരേം,മുരിങ്ങേം,വെണ്ടേം ഒക്കെ കായ്ച്ചു നിക്കണം.
അതിനും പിന്നിൽ മാവും,പ്ലാവും,പുളീം,പേരേം,കവുങ്ങും, ജാതീം,ഞാവലും ഒക്കെ ണ്ടാവണം.
കായ്കൾ പഴുത്തു വീഴുമ്പോൾ എനിക്കും അച്ചൂനും പോയി പെറുക്കിയെടുത്ത് പങ്കു വെച്ചു തിന്നണം.
(ഒരു പങ്ക് നിനക്കും തരാം).
ഇടയിൽ അവിടവിടെ ആയി മോഹിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം കാപ്പി പൂക്കണം.
മരങ്ങൾക്കപ്പുറം ചോപ്പാമ്പലും,വെള്ള താമരയും വിരിയുന്ന നിറയെ പടവുകളുള്ള ഒരു കുളം വേണം.
കുളത്തിന്റെ അങ്ങേക്കരയിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ കണ്ണെത്താ ദൂരം വിളഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നെൽപ്പാടം കാണണം.

വീടിന് നീളമുള്ള ഒരു വരാന്ത വേണം.
നിറയെ മരയഴികൾ ഉള്ള വരാന്തയിൽ രാമച്ചം മണക്കുന്ന ഒരു കർട്ടൻ വേണം.
മഴ പൂക്കുന്ന രാത്രികളിൽ ഒരുമിച്ചിരുന്നു മഴ കാണാനായി....
കെട്ടിപ്പിടിച്ചോണ്ട് നിന്നത് നനയാനായി  ഒരു നടുമുറ്റം വേണം.

നമ്മുടെ ഒച്ചേം വിളീം ചിരീം ഒക്കെ നിറയുന്ന തളമുള്ള ,
നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളുടെ മണങ്ങൾ നിറയുന്ന അടുക്കളയുള്ള,
ന്റെ ദിവാസ്വപ്നങ്ങളെ ആരും കാണാതെ ഒളിപ്പിക്കുന്ന ന്റെ സ്വന്തം 'പാത്തു' മുറി ഉള്ള ഒരു വീട്.

നന്മ പൂക്കുന്ന,സ്നേഹം മണക്കുന്ന ഒരു വീട്!!!!
ന്റെ,നിന്റെ,നമ്മടെ വീട് :)







Sunday, September 7, 2014

എവിടുന്നോ തുടങ്ങി എവിടെയോ തീർന്ന ഒരു പോസ്റ്റ്‌!!!!!!

പാമ്പും കാവുകളിലെ മഞ്ചാടി മരങ്ങൾ രണ്ടും വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.കാവ് തന്നേം ഇല്ലാതായ പോലെയായി.കണ്ടപ്പോ സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.ആരും കാണാതെ  ഞാൻ അതിനു മുന്നിൽ  പോയി നിന്നു കരഞ്ഞു.ആ മരങ്ങളോടും, കാവുകളോടും എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹം ഒരുപാടായിരുന്നു എന്നപ്പഴാണ് മനസിലായെ.എന്ത്മാത്രം മഞ്ചാടിയാണ് ഞാൻ അവടന്ന് പെറുക്കി കൂട്ട്യേ!!!!കാവിനകത്തെ വേറെ ഏതൊക്ക്യോ മരങ്ങൾ  കൂടി വെട്ടി മാറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഇനിയും എത്രയെത്ര പുലരികളെ, സന്ധ്യകളെ, രാവുകളെ, മഞ്ഞു-മഴക്കാലങ്ങളെ കാണാനും, അനുഭവിക്കാനും വെട്ടി മാറ്റുന്ന ഓരോ മരങ്ങളും എന്തുമാത്രം ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന് ഞാനോർത്തു.
അതിനും ജീവനില്ലേ,....ന്നെ പോലെ................!!!!
അതിനും ഇത്തരം മോഹങ്ങൾ കാണില്ലേ.......ന്നെ പോലെ.............!!!!!!

ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു മരിച്ചു പോവുന്ന എന്നെ ചാരമാക്കാൻ വേണ്ടി ഒരു മരക്കൊമ്പ് പോലും മുറിക്കാൻ ആരെയും അനുവദിക്കരുതെന്നും,മോക്ഷം കിട്ടിക്കൊട്ടെന്നു കരുതി ഞാനെന്ന ചാരത്തെ ആരും ഒരു പുഴയിലും കടലിലും കൊണ്ടൊഴുക്കാൻ തുനിയരുതെന്നും  എഴുതി വെക്കാൻ.കൂട്ടത്തിലിതും കൂടി എഴുതി ചേർക്കണം.മുറ്റത്തിന്റെ ഒരറ്റത്ത് എവിടേങ്കിലും ആ ചാരം കുഴിച്ചിടണം.എന്നിട്ട് അതിനു മീതെ ഒരു മഞ്ചാടി തൈ നടണം.വളർന്നു വളർന്നു വലുതായി അതിൽ നിറയെ പൂക്കളും പിന്നീടത് മഞ്ചാടി മണികളായി മുറ്റം മുഴോനും ഒരു ചോപ്പ് പരവതാനി വിരിച്ച പോലെ വീണു കിടക്കണം.അങ്ങനെ  ഓരോ മഞ്ചാടി മണിയിലും ന്റെ അംശംണ്ടാവണം. അതൊരു ബടുക്കൂസ് മോഹാണ്.

കാവിനടുത്തെ കുളം ആകെ മരക്കൊമ്പുകളും വള്ളിച്ചെടികളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.നിറയെ തൊട്ടാവാടിയും,പരിശോകോം ആണ്.പടവുകളിൽ പഴുത്തിലകൾ വീണു ചീഞ്ഞ് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും ഞാനിറങ്ങി ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ പടവിലിരുന്നു.മഴ പെയ്ത്പെയ്ത് കുളമിങ്ങനെ ഇളം നീല നിറമുള്ള വെള്ളം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു കിടക്കണ കാണാൻ ചന്തം.പടവുകൾ പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇറങ്ങാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ ഇറങ്ങാൻ പറ്റും.മീനുകളെ പേടി ആയോണ്ട് എനിക്കിറങ്ങാൻ ഒരു മോഹോം തോന്നിയില്ല.ഏറെ നേരം നോക്കിയിരുന്നു.പച്ചയുടെ തണുപ്പും  നിശബ്ദതയുമൊക്കെ അനുഭവിച്ചപ്പോ തോന്നി ദൈവം അവിടിരുന്ന് ന്തോ കള്ളത്തരം കാണിക്ക്യാണ്ന്ന്. കള്ളത്തരത്തിന് കൂട്ട് നിക്കണ പോലായിരുന്നു ചുറ്റൂള്ള മരങ്ങളിലെ ഇലകളും, വള്ളികളും അനങ്ങാതെ മിണ്ടാതെ നിന്നിരുന്നേ!!!!നിന്നിലേക്കോടിയെത്താൻ തിരക്കു കൂട്ടി നിന്നിരുന്ന  എന്റെ ചിന്തകളെ ആ നിശബ്ദതയിലൂടെ നീ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.നിന്നോടൊപ്പമിരുന്നു പ്രണയം പങ്കു വെക്കാൻ എനിക്കേറ്റോം പ്രിയപ്പെട്ടയിടമാണ് അവിടം. കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ വീണ നിലാവിനെ,മഴയെ,നക്ഷത്രങ്ങളെ നിനക്കൊപ്പം നോക്കിയിരിക്കാനുള്ള ന്റെ സ്വപ്നത്തെ ത്രയോ....തവണ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു!!!!!

കടലിനടുത്തൂടെയുള്ള വഴിയിലൂടെയാണ് ഇപ്പൊ വീട്ടിലേക്ക് പോകാറ്. അധികം തിരയടിക്കാത്ത കടലും,മഴക്കാറു നിറഞ്ഞ ആകാശോം യാത്രയിൽ കുറച്ചു നേരം കാണാം.ന്തിനോ ഒരു വിഷാദം നിറയും ഉള്ളിൽ.കണ്ണീരുരുണ്ടു കൂടും.സങ്കടം മാത്രമുള്ള  ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ണ്ട്  ന്റുള്ളിൽ.കുറേ  നേരത്തേക്ക് പിന്നെ ഞാൻ അവളാവും.ആ ആകാശം പോലെ അവളുടെ മിഴികളും............. പെയ്യാതങ്ങനെ............!!!!!

പണ്ടൊക്കെ ചില സ്ഥലങ്ങൾ അതിന്റെ പേരുകൊണ്ട് എനിക്കൊരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.അതിൽ ഏതെങ്കിലുമൊരു സ്ഥലത്ത് വീടൊക്കെ വെച്ച് താമസിക്കണം ന്നും മോഹായിരുന്നു.അതിൽ ഒന്നാണ് തിരുവില്വാമല. ഇടയ്ക്കൊരു ദിവസം അങ്ങട് പോയിരുന്നു. കുത്താംമ്പുള്ളിയിലും പോയിരുന്നു.അവടെ പോവുമ്പോഴൊക്കേം എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് ആ കാണുന്ന ഇടവഴികളിലൂടെയൊക്കെ ഞാൻ നടന്നിട്ടുണ്ട്,അവിടെ ഒരു ഓടിട്ട ചെറിയ വീട്ടില് ഞാൻ താമസിച്ചിട്ടുണ്ട്.ആ കരിങ്കൽപ്പടികൾ ഓടിക്കേറി  ഞാനെന്നും വില്വാദ്രി നാഥനെ കാണാൻ പോവാറുണ്ട്.ആ പാറപ്പുറത്ത് കാറ്റിൽ പൊങ്ങി പാറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ന്റെ പാവാടയെ ചുരുട്ടി പിടിച്ച് ഞാൻ ഇരിക്കാറുണ്ട് എന്നൊക്കെ.ഒരു പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളിൽ ഏതിലോ ഒന്നിൽ ഞാനവിടെ ജീവിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.നടക്കാത്ത സ്വപ്നങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റിൽ പെട്ട ഒന്നാണ് ആ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വീട്.

യാത്രകളിൽ കടന്നു പോകുന്ന ഓരോ വീടുകളേയും ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്.ചില വീടുകളുടെ മുൻകാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ ആ വീടിനോടും അവടെ ഉള്ളവരോടും എനിക്കിഷ്ടം തോന്നും.ആ വീട്ടിലുള്ളവർ എന്ത് ചെയ്യുകയാവും,അവരുടെ ജീവിതം എങ്ങനൊക്കെ ആവുംന്നൊക്കെ ഞാൻ ഓർത്തു നോക്കും. അവർക്കിന്നെന്താവും കറി,അവടെ കുട്ട്യോള് തല്ലൂട്ണ്ടാവ്വോ ന്നൊക്കെ സങ്കൽപ്പിക്കും.ചിലപ്പോ ഞാൻ കരുതിയ പോലേയ് ആവില്ല അവരെന്നോർക്കുമ്പോ എനിക്കന്നെ ചിരി വരും.അതു പോലെ തന്നെയാണ് ചിലരെ കാണുമ്പോൾ തോന്നുന്ന അടുപ്പവും, സ്നേഹവും.ഒരുപക്ഷെ ആദ്യമായും, അവസാനമായും കണ്ടത് അപ്പോളായിരിക്കും.ചിലപ്പൊ അവർ എനിക്ക് നേരെ നൊക്കിയിട്ട് പോലുമുണ്ടാവില്ല.മറ്റു ചിലപ്പൊ എന്നോടെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സംസാരിച്ചിരിക്കാം.എന്തു കൊണ്ടൊക്കെയോ അത്തരം ചിലർ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാവുന്നു. ദൈവത്തോടുള്ള എന്റെ സംസാരങ്ങളിൽ ഞാൻ അവരുടെ നന്മകളെ ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്.

സ്നേഹിക്കാതേം, സ്നേഹിക്കപ്പെടാതേം ഉള്ള ജീവിതത്തിന് എന്തർത്ഥമാണുള്ളത്!!!!!ഞാൻ മരിച്ചാൽ എന്നെ ഓർക്കുന്നവരുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആദ്യമോടിയെത്തേണ്ട ചിന്ത അവൾ എത്ര സ്നേഹവും,നന്മയും ഉള്ളവളായിരുന്നു എന്ന് മാത്രമാണ്.ഒരുപാട് നഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ സ്വന്തം കഴിവ് കൊണ്ടു നേടിയത് ഒരു പിടി സ്നേഹം മാത്രമാണ്.കൂട്ടിന് അത് മാത്രം അങ്ങേ അറ്റം വരെ ണ്ടാവണേന്നൊരു പ്രാർത്ഥന തോന്നാറുണ്ട് ഓരോ പിറന്നാൾ ദിനങ്ങളിലും.നിനക്കൊപ്പമുള്ള എന്റെയീ പിറന്നാൾ ദിനങ്ങളെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്.നീ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ ഞാനെന്റെ നഷ്ടങ്ങളെ,സങ്കടങ്ങളെ കുറിച്ചൊന്നും ഓർക്കാറു പോലുമില്ല.
എന്റെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തെ മാത്രമല്ലേ നീ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂ,എന്ന തിരിച്ചറിവ് എന്നെ എന്റെ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും അകറ്റുന്നുണ്ട്.

എല്ലാ നഷ്ടങ്ങൾക്കുമപ്പുറം ഞാൻ നിന്നെ നേടിയില്ലേ!!!!!!!!
നിന്നെക്കാളുമധികം മറ്റാർക്കാണ് എന്നെ സ്നേഹിക്കാനാവുക????????????
പ്രിയപ്പെട്ടവനേ............
നിന്നോട് തീരാത്ത സ്നേഹം മാത്രം!!!!!!
അതിൽ പൊതിഞ്ഞ ഓണാശംസകളും!!!!!!!!!

ഈ വഴി വരുന്ന സൌഹൃദങ്ങൾക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകൾ!!!!!


Monday, July 14, 2014

ദേ.............നിനക്കുള്ള ന്റെ എഴുത്ത്!!!!വല്ല്യേ എഴുത്ത്!!!!!!!!!!!!

പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്ക്,

ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ നേരുന്നു ജന്മദിനാശംസകൾ!!!!!!!!!!!

ഇത് .........
നിനക്കുള്ള എന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനമാണ്.
എത്ര കാലായി  ഞാനെന്റെ കുഞ്ഞൂഞ്ഞു വിശേഷങ്ങൾ ഒരു കത്താക്കി നിനക്കയച്ചിട്ട്!!!!!!
എനിക്കെഴുതാതേം,നിനക്ക് വായിക്കാതേം പറ്റുമായിരുന്നില്ല അന്നൊക്കെ......
ശരിക്കും നിന്നോട് നേരിൽ സംസാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ മിണ്ടീരുന്നത് ആ കത്തുകളിൽ കൂടി ആയിരുന്നു.അതായിരുന്നു എനിക്കിഷ്ടവും...........നിനക്കും അതങ്ങനെ തന്നെ.

"നിനക്ക് മാത്രേ വാക്കുകളിൽ  ഇത്രയധികം സ്നേഹം നിറച്ച് എഴുത്തെഴുതാൻ സാധിക്കൂ...........
നീയിങ്ങനെ അടുത്തു വന്നിരുന്ന് ന്നോട് മിണ്ടണ കൂട്ട് തോന്നും നിന്റെ എഴുത്തുകൾ  വായിക്കുമ്പോ.............
മൂഡ്‌ ഓഫ്‌ ആയിരിക്കുമ്പോ നിന്റെ വാക്കുകളെ വായിച്ചാൽ മതി എനിക്ക് റിലാക്സ് ആവാൻ......."
എന്നൊക്കെ എത്രയോ തവണ നീയെന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു!!!!!!!!

എത്ര എഴുതിയാലും പിന്നേം പിന്നേം എഴുതാൻ ണ്ട് തോന്നും ഓരോ എഴുത്തുകളും എഴുതി തീരുമ്പോൾ. വായിക്കുമ്പൊ നിനക്കും തോന്നാറില്ലേ ഇത് തീരല്ലേ........ന്ന്??????നിനക്കായി എഴുതാൻ എനിക്കെന്തിഷ്ടാന്നോ!!!!!!!
നീ വായിക്കുന്ന എന്റെ അക്ഷരങ്ങളോട് ചെലപ്പോക്കെ എനിക്ക് കുശുമ്പു തോന്നും, എന്നോടുള്ളതിനേക്കാൾ ഇഷ്ടാണോ നിനക്കവയോടെന്നോർത്തിട്ട്.
എത്രയെത്ര ഒഴുക്കിയാലും തീരാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു ഉറവയുണ്ട് എന്റെയുള്ളിൽ നിനക്ക് മാത്രമായ്.............വാക്കുകൾ ജനിക്കുന്നത് അവിടെ നിന്നായതു കൊണ്ടാവണം അതിലിത്രയധികം സ്നേഹം പുരണ്ടിരിക്കുന്നതും നിനക്കതിത്രമേൽ പ്രിയമാകുന്നതും.

നിന്നോടുള്ള പ്രണയം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന ചില സമയങ്ങളുണ്ട്.
മനസ്സേറ്റവും ശാന്തമായിരിക്കുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ.....................
മൌനത്തിലൂടെ മാത്രമേ സംസാരിക്കാനാവൂ എന്നു തോന്നുന്ന ആ നേരങ്ങളിൽ.......................എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് നിന്നെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് എനിക്കൊരു ധ്യാനം പോലെയാണെന്ന്.

ഇന്നത്തെ ചന്ദ്രന് വലുപ്പം പതിവിനേക്കാൾ കൂടുതല്‍ണ്ടോ?????ജനലിലൂടെ നിലാവു നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നി.ഇന്ന് പൌർണ്ണമിയാണ്. നിലാവും മഴമേഘങ്ങളും മാറി മാറി വന്നും പോയും കൊണ്ടിരിക്കണ കാണാൻ ഒരു രസംണ്ട്.മിനിഞ്ഞാന്നു രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് പാത്രം കഴുകിയെടുക്കുമ്പോ ആണ് ഈ മഴക്കാലത്തിലെ ആദ്യത്തെ മഴ വന്നെ!!!വടുക്കോർത്ത് ഞാൻ മാത്രേ ണ്ടായുള്ളൂ.അതോണ്ട് ആരും കാണാതെ സുഖായിട്ട് ആ മഴ അങ്ങട് നനയാൻ പറ്റി.നനയാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ മഴ പെയ്യണേന്ന് ഞാനെപ്പഴും എന്നോടന്നെ ചോയ്ക്കാറുള്ള ഒരു ചോദ്യാണ്.നനയാൻ സാധിക്കാതെ, മഴ നോക്കി നിക്കേണ്ട ഗതികേട് എനിക്കെന്നും സങ്കടാണ്,ദേഷ്യാണ്.മഴ നനയുമ്പൊ മനസ്സിൽ സ്നേഹം നിറയും,നന്മയും.പക്ഷെ മഴ നോക്ക്യോണ്ടിരിക്കുമ്പൊ അതൊരു വഴിയായി മാറുന്ന പോലെ തോന്നും. ഓർമ്മകൾ കാഴ്ചകളാകുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ വേണ്ടെന്നു വെച്ചാലും മനസ്സ് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങും.മുന്നോട്ടു പോകും തോറും കണ്ണിലെ കാർമേഘം ഉരുണ്ടു കൂടും,പിന്നെ പെയ്യാൻ തുടങ്ങും. കണ്ണീരിന്റെ ചൂടും,സ്വാദും മാത്രം തരുന്നൊരു മഴയാത്ര!!!!!ഇടക്കൊക്കെ ഒരു സുഖാണ്,രസാണ്.കുറച്ചു മുന്നേ അപ്പറത്ത് പോയി പാടത്തേക്കൊന്നു നോക്കി ഞാൻ.ചെറുതായി മഴ ചാറണ കണ്ടു നിലാവിൽ. മഞ്ഞും പെയ്യ്ണ്ട്.

നിനക്കറിയണ്ടേ നിനക്കൊപ്പമുള്ള എന്റെ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു മഴ സ്വപ്‌നങ്ങളെന്തൊക്ക്യാന്ന്.ഒരു പെരുമഴയിലൂടെ ആകെ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന് എന്റെയടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്ന നീ..............വേഷ്ടി കൊണ്ട് നിന്റെ നെറുകയിൽ തോർത്തുന്ന ഞാൻ.......മുഖത്തുള്ള മഴത്തുള്ളികളെ എന്റെ കവിളിലേക്ക് ഒരുമ്മയിലൂടെ നീ അപ്പൊ ചേർത്തു വെച്ചു തരും.ഒരു പുലർമഴയിൽ ഒരു കുടക്കീഴിൽ നിനക്കൊപ്പം മഴേം മഞ്ഞും കൂടി ഇലകളെ ഉമ്മ വെക്കുന്നത് കണ്ടോണ്ട് നടന്ന് അമ്പലത്തിൽ പോണം.ഇടയ്ക്ക് വഴിയരികിലെ പുൽനാമ്പുകളിൽ നിന്നും മഞ്ഞു തുള്ളിയേം മഴത്തുള്ള്യെം വേർതിരിച്ചെടുക്കണം.അമ്പലത്തീന്നു വരുമ്പോ കൈവരിക്കല്ലിന്റെ അടുത്തു വെച്ച കുടയെടുക്കാൻ മറക്കുന്ന നമ്മൾ എവിടുന്നോ കിട്ടിയ പാളത്തൊപ്പികൾ വെച്ച് പാടവരമ്പിലൂടെ നടക്കും.ഇടയ്ക്ക് രണ്ടു കൈകളും വിടർത്തിപ്പിടിച്ച് മുഖമുയർത്തി നിന്ന് മഴ നനയണം നമുക്ക്.ഒരു രാവിൽ.........മഴ നനഞ്ഞു കൊണ്ട്,ഇയർ ഫോണിന്റെ ഒരു ഭാഗം ന്റേം മറുഭാഗം നിന്റെം ചെവീൽ വെച്ചോണ്ട്,ഒരു മുളയൂഞ്ഞാലിൽ ഒരുമിച്ചിരുന്നാടിക്കൊണ്ട് നിനക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ട, പ്രണയാർദ്രമായ ഒരു ഗസലു കേൾക്കണം.ദേ ന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വരുന്നു.നിന്നെ ഒരുപാട് മിസ്സ്‌ ചെയ്യണൂ ഈ വരികൾ എഴുതിയപ്പൊ. വായിക്കുമ്പൊ നീ അറിയുമായിരിക്കും എന്റെയീ നോവിന്റെ ഇളം ചൂട് അല്ലെ???????

ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും നിനക്കറിയ്വോ ചില ദിവസങ്ങളുണ്ട്....
ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ എല്ലാത്തിനോടും കലമ്പൽ കൂടാൻ തോന്നിക്കുന്ന........
കരയാൻ വേണ്ടി കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന............
ഉള്ളം പിടഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന..................
സ്നേഹത്തിന്റെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കലുകളിൽ വീർപ്പു മുട്ടി അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ തോന്നിക്കുന്ന..................
സൌഹൃദത്തിന്റെ നിറവിലും ഏകാന്തത മാത്രം മതിയെന്നു വാശി പിടിക്കുന്ന..................
മൌനം പൊതിഞ്ഞൊരു കൂട്ടിൽ ഏറെ നേരം തനിച്ചിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന.............
ചില ദിനങ്ങൾ!!!!!!!!!
പക്ഷെ അപ്പോഴും നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം...............
അതിങ്ങനെ പുഴ പോലെ ഒഴുകുന്നു.......................
മഴ പോലെ പെയ്യുന്നു............!!!!!

മനസ്സിനെ ശൂന്യമാക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട് ചിലപ്പോഴൊക്കെ.ഒരിക്കൽ പോലും സാധിച്ചിട്ടില്ല.തനിച്ചെന്നു തോന്നുമ്പോഴേക്കും നീയെന്ന വിചാരം ശക്തമാവും.
സങ്കടപ്പെടുമ്പോൾ കണ്ണീരായും,
സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ ചിരിയായും മാറുന്ന നീ............
ഒരേ സമയം നേട്ടവും നഷ്ടവുമായി എന്നിലിങ്ങനെ.........
ഇന്നീ പൌർണ്ണമിയെ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള വിചാരങ്ങളിൽ മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും എന്റെ മനസ്സൊരു തിരമാല പോലെ............

പിന്നേയ് ഈ മഴക്കാലം നിയ്ക്ക് കൊറച്ച് സങ്കടം കൂടി തരുന്നു.രാത്രികളിൽ മഴയ്ക്ക് മണം കൊടുക്കാൻ പൂക്കാറുള്ള ആ ചെമ്പക മരം ഇപ്പൊ ല്ല്യ. നിനക്കറിയാലോ നിന്നോടുള്ള എന്റെ പ്രണയം ഏറെ മനസിലാക്കിയിരുന്നു ആ മരോം അതിലെ ഇലകളും പൂക്കളും.സാരല്ല്യ നമ്മടെ മനസ്സിൽ പൂത്തു നിക്ക്ണ്ടല്ലോ അതെന്നുമെന്നും.അല്ലെ????????????ഇപ്പൊ എന്ന്വൊന്നും ഞാൻ കല്യാണിക്കാവിൽക്ക് പോവാറില്ല്യ.ന്തോ........പോണം ന്ന് തോന്നണില്ല.വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ  മാത്രം പോവും.കല്യാണി പാടത്ത് ഈ കൊല്ലം ഞാറു നടീൽ ചടങ്ങ് നടത്ത്ണ്ട് ത്രെ!!!പാടം കാണാൻ നല്ല രസാണിപ്പോ കരിം പച്ച,ഇളം പച്ച,മഞ്ഞ കലർന്ന പച്ച അങ്ങനെ പച്ചേടെ പല രൂപഭേദങ്ങൾ.വക്കത്ത് വെള്ളിലം താളി  നിറയെ പൂത്ത് പടർന്നു നിക്ക്ണ്ട്.നല്ല ചന്തം അതും. ദേവകിയമ്മേടെ വീട്ടിലെ മതിലിനു അടുത്ത് നിക്കണ മൈലാഞ്ചി നിറയെ പൂത്തിരുന്നു.അതീകൂടെ പോവുമ്പൊ ആ മണം നല്ലോം ണ്ടായിരുന്നു.നന്നല്ല ആ മണം.പക്ഷെ പൂവ് കാണാൻ നല്ലതാണ്.കുഞ്ഞു പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ പൂങ്കുലകൾ. ഇടയിൽ കായ്കളും ണ്ടാവും.നീ കണ്ട്ണ്ടോ മൈലാഞ്ചി പൂവ്?

ഇടക്ക് ചില കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു യാത്രകൾ ണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്.മഴ പെയ്യുമ്പൊ, മഴ നനഞ്ഞ്,കടല് കാണണം എന്ന  എന്റെ മോഹം അത് സാധിച്ചു.ഞാൻ കണ്ടു കടലില് മഴ പെയ്യണത്.അന്നെനിക്ക് ന്ത്‌ സന്തോഷായിരുന്നു!!!!!ഞാൻ ന്തോ ഒരു വല്ല്യേ കാര്യം നേട്യ പോലായിരുന്നു.ഇന്നലെ പോയോട്ത്തും നല്ല രസായിരുന്നു.വീടിനു ചുറ്റും പല തരം മരങ്ങൾ ണ്ട്.മഴയൊന്നു ചാറ്യാ മതി.ആ മരങ്ങൾ പിന്നെ കൊറേ നേരത്തേക്ക് പെയ്തോണ്ട് നിന്നോളും.അവടെ പറമ്പിൽ നിറയെ ജാതി മരങ്ങൾ നിക്കണ കണ്ടപ്പൊ,പണ്ട് ന്റെ അമ്മാത്ത് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്വാമീടെ പറമ്പീന്ന് ജാതിക്ക പെറുക്കി കഴിച്ചത് ഓർമ്മ വന്നു.എനിക്കിഷ്ടാണ് അതിന്റെ സ്വാദ്.മണോം.

ദേ എന്റെ എഴുത്തിന് നീളം കൂടി വരുന്നു.നിനക്ക് മടുക്കുന്നില്ലല്ലോ ലെ വായിച്ചിട്ട്????ഇടക്ക് ചില ദിവസങ്ങളിൽ കറണ്ട് പോവുമ്പോ ഇറയത്തു പോയിരിക്കും.അപ്പൊ മുറ്റത്ത് നിറയെ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ പാറി നടക്കണ കാണാം.എന്നും സന്ധ്യക്ക് തൊഴുത്തിന് പിന്നിലെ മാവിൽ നിറയെ കരിയിലക്കിളികൾ വന്നിരുന്നു ഒച്ചേം വിളീം ണ്ടാക്കുന്ന കേട്ടാൽ തോന്നും വഴക്കാണോന്ന്.ഓലേഞ്ഞാലി കുട്ട്യോൾ പറക്കാൻ പഠിക്കുന്നത് കാണാം ചില പകലുകളിൽ.പാഷൻ  ഫ്രൂട്ട് ന്റെ പന്തലിൽ മഴ പെയ്യുമ്പൊ ചെന്ന് നിക്കാൻ നല്ല രസാണ്.ഒരു ഇലക്കൂട്ടിൽ ഇരുന്നു മഴ കാണുന്ന ഫീൽ.മഴ പെയ്താൽ ഞാനിപ്പോ അതിന്റെ ചോട്ടിലാണ്.പിന്നിലെ തോട്ടിനടുത്തുള്ള വരമ്പിനെ ഞാനിപ്പോ ന്താന്നോ വിളിക്ക്യാ.....മയിലുകൾ സഞ്ചാരത്തിനിറങ്ങിയ ചരുവിലൂടെ..... ന്ന്.ഒരൂസം ഞാൻ അവരെ കുറെ പിന്തുടർന്നു,ഫോട്ടോയും എടുത്തു. അതിലൊരുത്തൻ അവളായി പ്രേമാണ്.കണ്ടാലറിയാം.മറ്റേയാൾ കൂട്ടുകാരനും.ഇവരെ തന്നെ വിട്ടിട്ട് അയാൾ മാറി നിക്കും.അതൂടെ  കണ്ടപ്പൊ എനിക്ക് നാണക്കേടായി ആ മയിലിനു വരെ മര്യാദ ണ്ട്.ന്നിട്ടാ ഞാൻ ബോധല്ല്യാതെ അവരെ ഫോളോ ചെയ്യണേ!സൊ ഞാനിങ്ങു പോന്നു.അവരായി അവരുടെ പാടായി.

പിന്നെ എനിക്ക് ഞാൻ വിചാരിച്ച പോലത്തെ ജിമിക്കികൾ കിട്ടീട്ടൊ.ക്ലേ കൊണ്ടുള്ളതും മറ്റും.ഞാൻ കൊറേ സിനിമകൾ കണ്ടു.അതൊക്കേം ന്റെ ആ ദിവസങ്ങളിലെ സന്തോഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു.നിന്നെ ഒരുപാട് മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു എന്നൊഴിച്ചാൽ ഇപ്പൊ ന്റെ ദിവസങ്ങൾ വളരെ നല്ലതായി കടന്നു പോവുന്നു.
ഒരുപാടായി അല്ലെ വിശേഷം പറച്ചിൽ ???ഞാൻ ഇവടെ അവസാനിപ്പിക്ക്യാണ് ട്ടോ.ഇനീം ഇരുന്നാൽ ഒരുപക്ഷെ ഇത്രേം നീളം പിന്നേം കൂടും.അതോണ്ട്  പിന്നെ ഒരിക്കൽ ആവാം.

ഓരോ രാത്രിയിലും കിടക്കാൻ പോവുമ്പോ മനസ്സിൽ ഓർക്കും പ്രാർഥിക്കും. നാളത്തെ നിന്റെ ദിവസം സന്തോഷോം,ചിരീം,കൊണ്ട് നിറയട്ടെ ന്ന്.അങ്ങനെ നിന്റെ മാത്രമാവട്ടെ ഓരോ ദിനങ്ങളും എന്ന്.ഇപ്പൊ ഈ എഴുത്ത് എഴുതുമ്പോൾ തുടക്കത്തിൽ ഞാൻ ന്താന്നോ ഓർത്തെ????"ഇപ്പൊഴീ ലോകത്തിലെ സ്നേഹം മുഴുവനും ദൈവം എന്റെയുള്ളിലേക്ക് നിറച്ച്,എന്റെ വിരലുകളിലൂടെ ഈ അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് പകർത്തി,അത് നിന്നിലേക്ക്‌ ഒഴുക്കുകയാണ്.അങ്ങനെ നീ എന്നിലൂടെ ഈ ലോകത്തിലെ സ്നേഹം മുഴുവനും നേടുകയാണ്‌ ന്ന്.

i love you...............i love you so much!!!!!!!!!!!!!!!!

നിന്റെ സ്വന്തം
ഞാൻ.


Tuesday, May 13, 2014

ഓർമ്മകളുടെ ഒരു മാമ്പഴക്കാലം...

പണ്ട് മുതലേ എനിക്ക് മുത്തശ്ശൻമാരേം,മുത്തശ്ശിമാരേം ഒരുപാടിഷ്ടാണ്. അവരെ കാണാനും,അവരോട് മിണ്ടാനും,അവരു പറയണ പഴേ കഥകൾ കേക്കാനും ഒക്കേം നിയ്ക്ക് വല്ല്യേ ഇഷ്ടാണ്.തല മുഴോനും  പഞ്ഞി പോലെ മൃദുവായ തൂവെള്ള മുടീം നിഷ്കളങ്കത മാത്രം നിറഞ്ഞ ചിരീം ഉള്ളോരെ(അല്ലാത്തോരേം ഇഷ്ടം തന്നെ)എങ്ങന്യാ ഇഷ്ടാവാണ്ടിരിക്ക്യാ !!!!!! അവര് കരയണതും, ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതും ഒക്കെ ന്നേം കരയിക്കാറുണ്ട്. അമ്പലങ്ങളിൽ പോവുമ്പഴും, ഓരോ വിശേഷങ്ങൾക്ക് പോവുമ്പഴും ഒക്കെ അവരെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്.അവരുടെ വർത്താനം കേട്ടിരിക്കാറുണ്ട്. അതിങ്ങനെ കേട്ടോണ്ടിരിക്കുമ്പോ തോന്നും ആ കാലത്ത് ജീവിച്ചാ മത്യാരുന്നൂന്ന്. അത്ര ഭംഗ്യായിട്ടാവും അവര് അതൊക്കേം പറയാ.

ന്റെ ഇല്ലത്തെ മുത്തശ്ശന്(അച്ഛന്റെ വല്ല്യച്ഛൻ)ഒരു ചന്തു(ന്നച്ചാ നല്ല ഭംഗീണ്ട് ന്ന് ഞാൻ കൊടുത്ത അർത്ഥം.) ആയിരുന്നു.ചെവി കേൾക്കില്ലായിരുന്നു,പല്ലുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു,തലേൽ മുടീം ഇല്ലായിരുന്നു.പല്ലൊന്നും ഇല്ലാത്തോണ്ട് പറയുന്നതൊന്നും അത്ര വ്യക്തായിരുന്നില്ല. പൊടി വലിക്കണ സ്വഭാവൊള്ളോണ്ട് മുത്തശ്ശന്റെ മുണ്ടുകൾക്കൊക്കേം മൂക്കിപ്പൊടീടെ മണായിരുന്നു. മുത്തശ്ശന്റൊപ്പം വേറേം കൊറച്ച് സ്പെഷൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടി ഓർമ്മ വരും.റിട്ടയർ ചെയ്തേനു ശേഷം കുറച്ചു കാലം എക്സ്പ്രസ് പേപ്പറിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നോണ്ട് വീട്ടിലേക്കു വരാറുണ്ടായിരുന്ന  എക്സ്പ്രസ്സ്‌ പേപ്പർ,എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം മേടിച്ചോണ്ട് വന്നിരുന്ന ഒരു പിടി കൊത്തമരേം ഒരു ബീറ്റ്റൂട്ടും,നാക്ക് വടിക്കാൻ വേണ്ടി നല്ല ഭംഗിയാക്കിയ ഈർക്കിലികൾ,പണ്ട് കൊറേക്കാലം  മുത്തശ്ശനും പിന്നെ ഞാനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ബ്രൌണ്‍ കളറുള്ള വല്യേ ബട്ടണ്‍സ് ഉള്ള മുത്തശ്ശന്റെ ഒരു ക്രീം കളർ സ്വെറ്റർ,ചീട്ടു ഉപയോഗിച്ചുള്ള  28 എന്ന കളി,പിന്നെ കവടി കളി അങ്ങനെ കൊറേ........

മുത്തശ്ശൻ ചീട്ടു കളീൽ സമ്മാനൊക്കെ മേടിച്ച്ണ്ട് ത്രെ!അതോണ്ട് ഞങ്ങൾ ചീട്ടു കളിക്കണ കണ്ടാലും ചീത്ത പറയാറില്ല.പക്ഷെ കവടീം കല്ലും കളിക്കണ കണ്ടാൽ നല്ല അടി കിട്ടും. അതോണ്ട് മുത്തശ്ശനെ കാണാതെ കവടി കളിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല മിടുക്കായിരുന്നു. ഒരിക്കലൊരു രാത്രീൽ ഞാനും ലത ചേച്ചീം, ലീന ചേച്ചീം കൂടീരുന്നു കവടി കളിക്ക്യായിരുന്നു.മുത്തശ്ശൻ പിന്നിൽ കൂടി വന്നത് കണ്ടില്ലായിരുന്നു.വന്നു ചെവി പിടിച്ചപ്പോ ആണ് അറിഞ്ഞത്.അതീന്നു രക്ഷപ്പെട്ട് ഓടി ഇല്ലത്ത് പോയി കൊറേ നേരം ഒളിച്ചിരുന്നു.പിന്നെ മുത്തശ്ശൻ ഉറങ്ങീട്ടെ ഞങ്ങൾ കളപ്പുരേൽക്ക്‌ പോയിള്ളൂ.അതൊക്കെ എത്ര നല്ല ഓർമ്മകളാണ്!!!!!

കഴിഞ്ഞു പോയ കാലങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉള്ളിൽ മധുരം മാത്രം നിറയ്ക്കുന്ന ഓർമ്മകളുടെ ഒരു മാമ്പഴക്കാലം എല്ലാവരേയുമെന്ന പോലെ ഞാനും സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.ചെലപ്പോ വല്ലാതെ സ്വാർത്ഥമായി ചിന്തിക്കും.ഒന്നുമിങ്ങനെ വാക്കുകളായി നിരത്തി വെക്കണ്ട, എനിക്ക് മാത്രം കാണാനും,കേക്കാനും,ചിരിക്കാനും,സ്നേഹിക്കാനും, ലാളിക്കാനുമൊക്കെയായി എല്ലാം ഉള്ളിൽ തിങ്ങിക്കൂടിയിരിക്കട്ടേയെന്ന്. അതിലൂടെ ആ മധുരം ഞാൻ മാത്രം രുചിച്ചാ മതിയെന്ന്.

മുത്തശ്ശന് പേപ്പർ വായിക്കാനൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടായപ്പൊ തൊട്ട് ന്നോട് വായിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറയുമായിരുന്നു.ഞാൻ ഇന്നത്തെ പോലെ അന്നും മടിച്ചി ആയിരുന്നു പേപ്പർ വായിക്കാൻ.(ഇവടെ നന്ദൻ മാഷ്‌ കളിയാക്കി പറയണ പോലെ പേപ്പറൊന്നും വായിക്കാൻ പറ്റില്ല അതിൽ നിറച്ചും വാർത്തകളാണ്,ഹോ...വെറുത്തു പോയി .)മുത്തശ്ശനെ പറ്റിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ചുമ്മാ തലക്കെട്ട് മാത്രം വായിച്ചു കൊടുക്കും.അതിനെന്നെ വഴക്ക് പറയും എടീ അത് മുഴോനും വായിച്ചിട്ട് പോ.........ന്ന് ഞാനോടും. പതുക്കേയ് മുത്തശ്ശൻ നടക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.കൈ പിന്നിൽ പിണച്ചു കൊണ്ട്.ഞാൻ പിന്നിൽ കൂടി പോയി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അമർത്തും.വീഴാൻ പോവുമ്പോ മെല്ലെ വിട്ട് ഞാൻ തെന്നി മാറും.അപ്പൊ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് ന്നെ തല്ലാൻ വേണ്ടി കയ്യോങ്ങിക്കൊണ്ട് വരും.അപ്പൊ ഞാൻ കവിളിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചുമ്മ വെക്കും.ദേഷ്യപ്പെടുംച്ചാലും മുത്തശ്ശനും അതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്നിപ്പോ തോന്നാണ്.ന്നെ അത്രക്കും കാര്യായിരുന്നു. തിരിച്ച് എനിക്കും.

ഇന്നിപ്പൊ മുത്തശ്ശൻ വാക്കുകളിൽ ഇത്രയേറെ നിറഞ്ഞു വരാൻ കാരണം വല്ല്യച്ഛനാണ്.ഇങ്ങനൊന്നും ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും മുത്തശ്ശനോടെന്ന പോലെള്ള സ്നേഹായിരുന്നു എനിക്ക് വല്ല്യച്ഛനോട്. മരിച്ചൂന്ന്  കേട്ടപ്പോ അന്ന് മുത്തശ്ശൻ മരിച്ചപ്പോ തോന്ന്യ ഒരു ശൂന്യതയായിരുന്നു മനസ്സിൽ കുറെ നേരത്തേക്ക്. ഇവിടുത്തെ അച്ഛന്റെ ഓപ്പോൾടെ ഭർത്താവാണീ വല്ല്യച്ഛൻ .പണ്ട് നാടകത്തിൽ ഒക്കെ അഭിനയിച്ച്ണ്ട് വല്ല്യച്ഛനും, ഓപ്പോളും.ഒന്ന് രണ്ടു സിനിമേലും മുഖം കാണിച്ച്ണ്ട് ത്രെ!രണ്ടു പേരേം കാണാൻ നല്ല ചന്താണ്.നല്ല ജോഡിയുമാണ്‌.ആ ഓപ്പോളേ ഞാൻ ഫോട്ടോലെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. വല്ല്യച്ഛൻ ദാ മിനിഞ്ഞാന്ന് കാലത്താണ് മരിച്ചത്.

ഇവിടത്തെ എന്ത് വിശേഷത്തിനും ആദ്യാവസാനം വരേംണ്ടാവുമായിരുന്നു എപ്പളും.ഇനി ന്ത്‌ വിശേഷം നടക്കുമ്പളും ആ ശൂന്യത നല്ലോം അനുഭവപ്പെടും.അച്ഛനെ വല്ല്യേ കാര്യായിരുന്നു.അച്ഛനും അങ്ങനെ തന്നെ.നല്ല ചന്തത്തിലെ നടക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.ഷർട്ട് ന്റെ കോളറിൽ ടവൽ ചുരുട്ടി വെച്ച് നടക്കണ കാണുമ്പോ ഞാൻ എപ്പഴും കളിയാക്കും,ഹായ് ന്താ സ്റ്റൈൽ ന്നും പറഞ്ഞ്.അങ്ങനേയ് എങ്ങടും പോവൂ.കയ്യിൽ ഏലസ്സ് കെട്ട്യ കറുത്ത ചരട്ണ്ടായിരുന്നു.കൊറേ ആയിട്ട് വയ്യാണ്ടിരിക്ക്യായിരുന്നു.ഒന്ന് പോയി കാണാമെന്നു കരുതി രണ്ടു മൂന്നാഴ്ച്ച മുന്നേ ഒരു ദിവസം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടി ചെന്നിരുന്നു. അന്നാദ്യായിട്ടാണ് ഞാൻ തിച്ചൂർന്ന സ്ഥലം കണ്ടേ.ആ ഇല്ലോം.

ഞങ്ങളെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ വല്ല്യച്ഛൻ വളരെ ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും വിഷു കൈനീട്ടം തന്നു.സാധാരണ ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിഞ്ഞാൽ കിടക്കുന്നതാണ്.അന്ന് പുള്ളി കിടന്നേല്ല്യ.ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങാൻ നേരം കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു കൊറച്ച്.അത് കണ്ടപ്പോ നിയ്ക്കും സങ്കടായി.ന്നാലും മുഖത്തൊരു സന്തോഷം ണ്ടായിരുന്നു.ഇപ്പൊ മനസ്സിൽ നിറയുന്നതും ആ മുഖാണ്.കാണുമ്പോ ഒക്കേം ഞാൻ ചോദിക്കുമായിരുന്നു ന്താ ഈ ഗ്ലാമർ ന്റെ രഹസ്യംന്ന്.അപ്പൊ ചിരിക്കും.അതൊക്കെണ്ട് കുട്ട്യേ.....ന്നു പറയും.ഈ ഷർട്ട് വല്ല്യച്ഛന് നല്ലോം ചേര്ണ്ട്ട്ടോ ന്നു പറയുമ്പോ ചിരിക്കും.ന്റെ വേളിക്ക്  നേദിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് അപ്പം എടുത്തോണ്ട് ഓടണ വല്ല്യച്ഛൻ ദാ ഇപ്പഴും ന്റെ കണ്‍ മുന്നിൽണ്ട്.

പ്രായമായവരും കുട്ട്യോളും ഒരേ കൂട്ടാന്ന് പറയണത് വെർതെ അല്ല.മുത്തശ്ശനും,വല്ല്യച്ഛനും ഒക്കെ കുട്ട്യോളെ പോലെ തന്നെ.അതേ ഓമനത്തം,നിഷ്കളങ്കത.......ഇനി അവരെ ഒന്നും കാണാൻ പറ്റില്ല്യല്ലോന്ന് ഓർക്കുമ്പോ സങ്കടംണ്ട്.ന്നാലും എത്ത്യോട്ത്തിരുന്ന് അവരൊക്കെ ഇപ്പൊ പരസ്പരം പരിചയപ്പെട്ട് ഭൂമീലെ ജീവിതത്തിലെ ബടുക്കൂസ്ത്തരങ്ങളും പറഞ്ഞ് ചിരിക്ക്ണ്ടാവും.മുത്തശ്ശനും,മറ്റേ മുത്തശ്ശനും,അഫനും,രവി അഫനും,സുനിൽ ചേട്ടനും,ഈ വല്ല്യച്ഛനും ഒക്കെഇരുന്നു ചീട്ട് കളിക്ക്ണ്ടാവും. അപ്പർത്ത് അവടത്തെ അടുക്കളേൽ അച്ഛമ്മേം, ഓപ്പോളും,ശാന്തച്ചോളും ഒക്കെ അവർക്കൊക്കെ ഉള്ള കാപ്പീം പലഹാരോം,ചോറും,കൂട്ടാനും ഒക്കെ ഒരുക്കാവും.ഇടക്ക് ഇങ്ങട് നോക്കി ന്നെ ന്തേലും പറഞ്ഞ് കളിയാക്കുമായിരിക്കും. ദേ അവള് നമ്മളെ പറ്റി പോസ്റ്റിട്ട് ആളാവാൻ നോക്കാണ്ന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിക്ക്യേം ചെയ്യും.ഞാൻ കരയണ കാണുമ്പോ സ്വപ്നത്തിൽ കൂടി അവര്ടെ വീട്ടിൽക്ക് ന്നെ കൊണ്ടോവാം ന്നു പറഞ്ഞു ന്റെ അരികിൽക്ക് വരും.അവടെ വല്ല ഹർത്താലും  മറ്റും ആവണ സമയത്താണ് ന്റെ നെലോളി എങ്കിൽ മഴയായോ, കാറ്റായോ, മഞ്ഞായൊ, പൂവായോ, ഇലയായോ,ഒക്കെ ന്റെ അടുത്തേക്ക് വരും ന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ,ന്നിട്ടും ന്റെ കരച്ചിൽ തീർന്നില്ലെങ്കിൽ ന്നോട് പറയും നീ വിഷമിക്കണ്ട ഞങ്ങൾക്കിവിടെ സുഖാണ്,സന്തോഷാണ് എന്നെല്ലാം........ ഇങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞും എഴുതിയും  ഞാൻ എന്നെ തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ച് ആശ്വസിപ്പിക്ക്യാണ്.അങ്ങനെ അവരൊക്കെ നൽകിയ മിസ്സിംഗ്‌ ൽ  ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്ക്യാണ്.