Sunday, September 7, 2014

എവിടുന്നോ തുടങ്ങി എവിടെയോ തീർന്ന ഒരു പോസ്റ്റ്‌!!!!!!

പാമ്പും കാവുകളിലെ മഞ്ചാടി മരങ്ങൾ രണ്ടും വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.കാവ് തന്നേം ഇല്ലാതായ പോലെയായി.കണ്ടപ്പോ സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.ആരും കാണാതെ  ഞാൻ അതിനു മുന്നിൽ  പോയി നിന്നു കരഞ്ഞു.ആ മരങ്ങളോടും, കാവുകളോടും എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹം ഒരുപാടായിരുന്നു എന്നപ്പഴാണ് മനസിലായെ.എന്ത്മാത്രം മഞ്ചാടിയാണ് ഞാൻ അവടന്ന് പെറുക്കി കൂട്ട്യേ!!!!കാവിനകത്തെ വേറെ ഏതൊക്ക്യോ മരങ്ങൾ  കൂടി വെട്ടി മാറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഇനിയും എത്രയെത്ര പുലരികളെ, സന്ധ്യകളെ, രാവുകളെ, മഞ്ഞു-മഴക്കാലങ്ങളെ കാണാനും, അനുഭവിക്കാനും വെട്ടി മാറ്റുന്ന ഓരോ മരങ്ങളും എന്തുമാത്രം ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന് ഞാനോർത്തു.
അതിനും ജീവനില്ലേ,....ന്നെ പോലെ................!!!!
അതിനും ഇത്തരം മോഹങ്ങൾ കാണില്ലേ.......ന്നെ പോലെ.............!!!!!!

ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു മരിച്ചു പോവുന്ന എന്നെ ചാരമാക്കാൻ വേണ്ടി ഒരു മരക്കൊമ്പ് പോലും മുറിക്കാൻ ആരെയും അനുവദിക്കരുതെന്നും,മോക്ഷം കിട്ടിക്കൊട്ടെന്നു കരുതി ഞാനെന്ന ചാരത്തെ ആരും ഒരു പുഴയിലും കടലിലും കൊണ്ടൊഴുക്കാൻ തുനിയരുതെന്നും  എഴുതി വെക്കാൻ.കൂട്ടത്തിലിതും കൂടി എഴുതി ചേർക്കണം.മുറ്റത്തിന്റെ ഒരറ്റത്ത് എവിടേങ്കിലും ആ ചാരം കുഴിച്ചിടണം.എന്നിട്ട് അതിനു മീതെ ഒരു മഞ്ചാടി തൈ നടണം.വളർന്നു വളർന്നു വലുതായി അതിൽ നിറയെ പൂക്കളും പിന്നീടത് മഞ്ചാടി മണികളായി മുറ്റം മുഴോനും ഒരു ചോപ്പ് പരവതാനി വിരിച്ച പോലെ വീണു കിടക്കണം.അങ്ങനെ  ഓരോ മഞ്ചാടി മണിയിലും ന്റെ അംശംണ്ടാവണം. അതൊരു ബടുക്കൂസ് മോഹാണ്.

കാവിനടുത്തെ കുളം ആകെ മരക്കൊമ്പുകളും വള്ളിച്ചെടികളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.നിറയെ തൊട്ടാവാടിയും,പരിശോകോം ആണ്.പടവുകളിൽ പഴുത്തിലകൾ വീണു ചീഞ്ഞ് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും ഞാനിറങ്ങി ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ പടവിലിരുന്നു.മഴ പെയ്ത്പെയ്ത് കുളമിങ്ങനെ ഇളം നീല നിറമുള്ള വെള്ളം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു കിടക്കണ കാണാൻ ചന്തം.പടവുകൾ പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇറങ്ങാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ ഇറങ്ങാൻ പറ്റും.മീനുകളെ പേടി ആയോണ്ട് എനിക്കിറങ്ങാൻ ഒരു മോഹോം തോന്നിയില്ല.ഏറെ നേരം നോക്കിയിരുന്നു.പച്ചയുടെ തണുപ്പും  നിശബ്ദതയുമൊക്കെ അനുഭവിച്ചപ്പോ തോന്നി ദൈവം അവിടിരുന്ന് ന്തോ കള്ളത്തരം കാണിക്ക്യാണ്ന്ന്. കള്ളത്തരത്തിന് കൂട്ട് നിക്കണ പോലായിരുന്നു ചുറ്റൂള്ള മരങ്ങളിലെ ഇലകളും, വള്ളികളും അനങ്ങാതെ മിണ്ടാതെ നിന്നിരുന്നേ!!!!നിന്നിലേക്കോടിയെത്താൻ തിരക്കു കൂട്ടി നിന്നിരുന്ന  എന്റെ ചിന്തകളെ ആ നിശബ്ദതയിലൂടെ നീ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.നിന്നോടൊപ്പമിരുന്നു പ്രണയം പങ്കു വെക്കാൻ എനിക്കേറ്റോം പ്രിയപ്പെട്ടയിടമാണ് അവിടം. കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ വീണ നിലാവിനെ,മഴയെ,നക്ഷത്രങ്ങളെ നിനക്കൊപ്പം നോക്കിയിരിക്കാനുള്ള ന്റെ സ്വപ്നത്തെ ത്രയോ....തവണ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു!!!!!

കടലിനടുത്തൂടെയുള്ള വഴിയിലൂടെയാണ് ഇപ്പൊ വീട്ടിലേക്ക് പോകാറ്. അധികം തിരയടിക്കാത്ത കടലും,മഴക്കാറു നിറഞ്ഞ ആകാശോം യാത്രയിൽ കുറച്ചു നേരം കാണാം.ന്തിനോ ഒരു വിഷാദം നിറയും ഉള്ളിൽ.കണ്ണീരുരുണ്ടു കൂടും.സങ്കടം മാത്രമുള്ള  ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ണ്ട്  ന്റുള്ളിൽ.കുറേ  നേരത്തേക്ക് പിന്നെ ഞാൻ അവളാവും.ആ ആകാശം പോലെ അവളുടെ മിഴികളും............. പെയ്യാതങ്ങനെ............!!!!!

പണ്ടൊക്കെ ചില സ്ഥലങ്ങൾ അതിന്റെ പേരുകൊണ്ട് എനിക്കൊരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.അതിൽ ഏതെങ്കിലുമൊരു സ്ഥലത്ത് വീടൊക്കെ വെച്ച് താമസിക്കണം ന്നും മോഹായിരുന്നു.അതിൽ ഒന്നാണ് തിരുവില്വാമല. ഇടയ്ക്കൊരു ദിവസം അങ്ങട് പോയിരുന്നു. കുത്താംമ്പുള്ളിയിലും പോയിരുന്നു.അവടെ പോവുമ്പോഴൊക്കേം എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് ആ കാണുന്ന ഇടവഴികളിലൂടെയൊക്കെ ഞാൻ നടന്നിട്ടുണ്ട്,അവിടെ ഒരു ഓടിട്ട ചെറിയ വീട്ടില് ഞാൻ താമസിച്ചിട്ടുണ്ട്.ആ കരിങ്കൽപ്പടികൾ ഓടിക്കേറി  ഞാനെന്നും വില്വാദ്രി നാഥനെ കാണാൻ പോവാറുണ്ട്.ആ പാറപ്പുറത്ത് കാറ്റിൽ പൊങ്ങി പാറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ന്റെ പാവാടയെ ചുരുട്ടി പിടിച്ച് ഞാൻ ഇരിക്കാറുണ്ട് എന്നൊക്കെ.ഒരു പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളിൽ ഏതിലോ ഒന്നിൽ ഞാനവിടെ ജീവിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.നടക്കാത്ത സ്വപ്നങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റിൽ പെട്ട ഒന്നാണ് ആ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വീട്.

യാത്രകളിൽ കടന്നു പോകുന്ന ഓരോ വീടുകളേയും ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്.ചില വീടുകളുടെ മുൻകാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ ആ വീടിനോടും അവടെ ഉള്ളവരോടും എനിക്കിഷ്ടം തോന്നും.ആ വീട്ടിലുള്ളവർ എന്ത് ചെയ്യുകയാവും,അവരുടെ ജീവിതം എങ്ങനൊക്കെ ആവുംന്നൊക്കെ ഞാൻ ഓർത്തു നോക്കും. അവർക്കിന്നെന്താവും കറി,അവടെ കുട്ട്യോള് തല്ലൂട്ണ്ടാവ്വോ ന്നൊക്കെ സങ്കൽപ്പിക്കും.ചിലപ്പോ ഞാൻ കരുതിയ പോലേയ് ആവില്ല അവരെന്നോർക്കുമ്പോ എനിക്കന്നെ ചിരി വരും.അതു പോലെ തന്നെയാണ് ചിലരെ കാണുമ്പോൾ തോന്നുന്ന അടുപ്പവും, സ്നേഹവും.ഒരുപക്ഷെ ആദ്യമായും, അവസാനമായും കണ്ടത് അപ്പോളായിരിക്കും.ചിലപ്പൊ അവർ എനിക്ക് നേരെ നൊക്കിയിട്ട് പോലുമുണ്ടാവില്ല.മറ്റു ചിലപ്പൊ എന്നോടെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സംസാരിച്ചിരിക്കാം.എന്തു കൊണ്ടൊക്കെയോ അത്തരം ചിലർ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാവുന്നു. ദൈവത്തോടുള്ള എന്റെ സംസാരങ്ങളിൽ ഞാൻ അവരുടെ നന്മകളെ ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്.

സ്നേഹിക്കാതേം, സ്നേഹിക്കപ്പെടാതേം ഉള്ള ജീവിതത്തിന് എന്തർത്ഥമാണുള്ളത്!!!!!ഞാൻ മരിച്ചാൽ എന്നെ ഓർക്കുന്നവരുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആദ്യമോടിയെത്തേണ്ട ചിന്ത അവൾ എത്ര സ്നേഹവും,നന്മയും ഉള്ളവളായിരുന്നു എന്ന് മാത്രമാണ്.ഒരുപാട് നഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ സ്വന്തം കഴിവ് കൊണ്ടു നേടിയത് ഒരു പിടി സ്നേഹം മാത്രമാണ്.കൂട്ടിന് അത് മാത്രം അങ്ങേ അറ്റം വരെ ണ്ടാവണേന്നൊരു പ്രാർത്ഥന തോന്നാറുണ്ട് ഓരോ പിറന്നാൾ ദിനങ്ങളിലും.നിനക്കൊപ്പമുള്ള എന്റെയീ പിറന്നാൾ ദിനങ്ങളെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്.നീ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ ഞാനെന്റെ നഷ്ടങ്ങളെ,സങ്കടങ്ങളെ കുറിച്ചൊന്നും ഓർക്കാറു പോലുമില്ല.
എന്റെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തെ മാത്രമല്ലേ നീ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂ,എന്ന തിരിച്ചറിവ് എന്നെ എന്റെ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും അകറ്റുന്നുണ്ട്.

എല്ലാ നഷ്ടങ്ങൾക്കുമപ്പുറം ഞാൻ നിന്നെ നേടിയില്ലേ!!!!!!!!
നിന്നെക്കാളുമധികം മറ്റാർക്കാണ് എന്നെ സ്നേഹിക്കാനാവുക????????????
പ്രിയപ്പെട്ടവനേ............
നിന്നോട് തീരാത്ത സ്നേഹം മാത്രം!!!!!!
അതിൽ പൊതിഞ്ഞ ഓണാശംസകളും!!!!!!!!!

ഈ വഴി വരുന്ന സൌഹൃദങ്ങൾക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകൾ!!!!!


Monday, July 14, 2014

ദേ.............നിനക്കുള്ള ന്റെ എഴുത്ത്!!!!വല്ല്യേ എഴുത്ത്!!!!!!!!!!!!

പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്ക്,

ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ നേരുന്നു ജന്മദിനാശംസകൾ!!!!!!!!!!!

ഇത് .........
നിനക്കുള്ള എന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനമാണ്.
എത്ര കാലായി  ഞാനെന്റെ കുഞ്ഞൂഞ്ഞു വിശേഷങ്ങൾ ഒരു കത്താക്കി നിനക്കയച്ചിട്ട്!!!!!!
എനിക്കെഴുതാതേം,നിനക്ക് വായിക്കാതേം പറ്റുമായിരുന്നില്ല അന്നൊക്കെ......
ശരിക്കും നിന്നോട് നേരിൽ സംസാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ മിണ്ടീരുന്നത് ആ കത്തുകളിൽ കൂടി ആയിരുന്നു.അതായിരുന്നു എനിക്കിഷ്ടവും...........നിനക്കും അതങ്ങനെ തന്നെ.

"നിനക്ക് മാത്രേ വാക്കുകളിൽ  ഇത്രയധികം സ്നേഹം നിറച്ച് എഴുത്തെഴുതാൻ സാധിക്കൂ...........
നീയിങ്ങനെ അടുത്തു വന്നിരുന്ന് ന്നോട് മിണ്ടണ കൂട്ട് തോന്നും നിന്റെ എഴുത്തുകൾ  വായിക്കുമ്പോ.............
മൂഡ്‌ ഓഫ്‌ ആയിരിക്കുമ്പോ നിന്റെ വാക്കുകളെ വായിച്ചാൽ മതി എനിക്ക് റിലാക്സ് ആവാൻ......."
എന്നൊക്കെ എത്രയോ തവണ നീയെന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു!!!!!!!!

എത്ര എഴുതിയാലും പിന്നേം പിന്നേം എഴുതാൻ ണ്ട് തോന്നും ഓരോ എഴുത്തുകളും എഴുതി തീരുമ്പോൾ. വായിക്കുമ്പൊ നിനക്കും തോന്നാറില്ലേ ഇത് തീരല്ലേ........ന്ന്??????നിനക്കായി എഴുതാൻ എനിക്കെന്തിഷ്ടാന്നോ!!!!!!!
നീ വായിക്കുന്ന എന്റെ അക്ഷരങ്ങളോട് ചെലപ്പോക്കെ എനിക്ക് കുശുമ്പു തോന്നും, എന്നോടുള്ളതിനേക്കാൾ ഇഷ്ടാണോ നിനക്കവയോടെന്നോർത്തിട്ട്.
എത്രയെത്ര ഒഴുക്കിയാലും തീരാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു ഉറവയുണ്ട് എന്റെയുള്ളിൽ നിനക്ക് മാത്രമായ്.............വാക്കുകൾ ജനിക്കുന്നത് അവിടെ നിന്നായതു കൊണ്ടാവണം അതിലിത്രയധികം സ്നേഹം പുരണ്ടിരിക്കുന്നതും നിനക്കതിത്രമേൽ പ്രിയമാകുന്നതും.

നിന്നോടുള്ള പ്രണയം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന ചില സമയങ്ങളുണ്ട്.
മനസ്സേറ്റവും ശാന്തമായിരിക്കുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ.....................
മൌനത്തിലൂടെ മാത്രമേ സംസാരിക്കാനാവൂ എന്നു തോന്നുന്ന ആ നേരങ്ങളിൽ.......................എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് നിന്നെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് എനിക്കൊരു ധ്യാനം പോലെയാണെന്ന്.

ഇന്നത്തെ ചന്ദ്രന് വലുപ്പം പതിവിനേക്കാൾ കൂടുതല്‍ണ്ടോ?????ജനലിലൂടെ നിലാവു നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നി.ഇന്ന് പൌർണ്ണമിയാണ്. നിലാവും മഴമേഘങ്ങളും മാറി മാറി വന്നും പോയും കൊണ്ടിരിക്കണ കാണാൻ ഒരു രസംണ്ട്.മിനിഞ്ഞാന്നു രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് പാത്രം കഴുകിയെടുക്കുമ്പോ ആണ് ഈ മഴക്കാലത്തിലെ ആദ്യത്തെ മഴ വന്നെ!!!വടുക്കോർത്ത് ഞാൻ മാത്രേ ണ്ടായുള്ളൂ.അതോണ്ട് ആരും കാണാതെ സുഖായിട്ട് ആ മഴ അങ്ങട് നനയാൻ പറ്റി.നനയാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ മഴ പെയ്യണേന്ന് ഞാനെപ്പഴും എന്നോടന്നെ ചോയ്ക്കാറുള്ള ഒരു ചോദ്യാണ്.നനയാൻ സാധിക്കാതെ, മഴ നോക്കി നിക്കേണ്ട ഗതികേട് എനിക്കെന്നും സങ്കടാണ്,ദേഷ്യാണ്.മഴ നനയുമ്പൊ മനസ്സിൽ സ്നേഹം നിറയും,നന്മയും.പക്ഷെ മഴ നോക്ക്യോണ്ടിരിക്കുമ്പൊ അതൊരു വഴിയായി മാറുന്ന പോലെ തോന്നും. ഓർമ്മകൾ കാഴ്ചകളാകുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ വേണ്ടെന്നു വെച്ചാലും മനസ്സ് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങും.മുന്നോട്ടു പോകും തോറും കണ്ണിലെ കാർമേഘം ഉരുണ്ടു കൂടും,പിന്നെ പെയ്യാൻ തുടങ്ങും. കണ്ണീരിന്റെ ചൂടും,സ്വാദും മാത്രം തരുന്നൊരു മഴയാത്ര!!!!!ഇടക്കൊക്കെ ഒരു സുഖാണ്,രസാണ്.കുറച്ചു മുന്നേ അപ്പറത്ത് പോയി പാടത്തേക്കൊന്നു നോക്കി ഞാൻ.ചെറുതായി മഴ ചാറണ കണ്ടു നിലാവിൽ. മഞ്ഞും പെയ്യ്ണ്ട്.

നിനക്കറിയണ്ടേ നിനക്കൊപ്പമുള്ള എന്റെ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു മഴ സ്വപ്‌നങ്ങളെന്തൊക്ക്യാന്ന്.ഒരു പെരുമഴയിലൂടെ ആകെ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന് എന്റെയടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്ന നീ..............വേഷ്ടി കൊണ്ട് നിന്റെ നെറുകയിൽ തോർത്തുന്ന ഞാൻ.......മുഖത്തുള്ള മഴത്തുള്ളികളെ എന്റെ കവിളിലേക്ക് ഒരുമ്മയിലൂടെ നീ അപ്പൊ ചേർത്തു വെച്ചു തരും.ഒരു പുലർമഴയിൽ ഒരു കുടക്കീഴിൽ നിനക്കൊപ്പം മഴേം മഞ്ഞും കൂടി ഇലകളെ ഉമ്മ വെക്കുന്നത് കണ്ടോണ്ട് നടന്ന് അമ്പലത്തിൽ പോണം.ഇടയ്ക്ക് വഴിയരികിലെ പുൽനാമ്പുകളിൽ നിന്നും മഞ്ഞു തുള്ളിയേം മഴത്തുള്ള്യെം വേർതിരിച്ചെടുക്കണം.അമ്പലത്തീന്നു വരുമ്പോ കൈവരിക്കല്ലിന്റെ അടുത്തു വെച്ച കുടയെടുക്കാൻ മറക്കുന്ന നമ്മൾ എവിടുന്നോ കിട്ടിയ പാളത്തൊപ്പികൾ വെച്ച് പാടവരമ്പിലൂടെ നടക്കും.ഇടയ്ക്ക് രണ്ടു കൈകളും വിടർത്തിപ്പിടിച്ച് മുഖമുയർത്തി നിന്ന് മഴ നനയണം നമുക്ക്.ഒരു രാവിൽ.........മഴ നനഞ്ഞു കൊണ്ട്,ഇയർ ഫോണിന്റെ ഒരു ഭാഗം ന്റേം മറുഭാഗം നിന്റെം ചെവീൽ വെച്ചോണ്ട്,ഒരു മുളയൂഞ്ഞാലിൽ ഒരുമിച്ചിരുന്നാടിക്കൊണ്ട് നിനക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ട, പ്രണയാർദ്രമായ ഒരു ഗസലു കേൾക്കണം.ദേ ന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വരുന്നു.നിന്നെ ഒരുപാട് മിസ്സ്‌ ചെയ്യണൂ ഈ വരികൾ എഴുതിയപ്പൊ. വായിക്കുമ്പൊ നീ അറിയുമായിരിക്കും എന്റെയീ നോവിന്റെ ഇളം ചൂട് അല്ലെ???????

ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും നിനക്കറിയ്വോ ചില ദിവസങ്ങളുണ്ട്....
ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ എല്ലാത്തിനോടും കലമ്പൽ കൂടാൻ തോന്നിക്കുന്ന........
കരയാൻ വേണ്ടി കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന............
ഉള്ളം പിടഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന..................
സ്നേഹത്തിന്റെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കലുകളിൽ വീർപ്പു മുട്ടി അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ തോന്നിക്കുന്ന..................
സൌഹൃദത്തിന്റെ നിറവിലും ഏകാന്തത മാത്രം മതിയെന്നു വാശി പിടിക്കുന്ന..................
മൌനം പൊതിഞ്ഞൊരു കൂട്ടിൽ ഏറെ നേരം തനിച്ചിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന.............
ചില ദിനങ്ങൾ!!!!!!!!!
പക്ഷെ അപ്പോഴും നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം...............
അതിങ്ങനെ പുഴ പോലെ ഒഴുകുന്നു.......................
മഴ പോലെ പെയ്യുന്നു............!!!!!

മനസ്സിനെ ശൂന്യമാക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട് ചിലപ്പോഴൊക്കെ.ഒരിക്കൽ പോലും സാധിച്ചിട്ടില്ല.തനിച്ചെന്നു തോന്നുമ്പോഴേക്കും നീയെന്ന വിചാരം ശക്തമാവും.
സങ്കടപ്പെടുമ്പോൾ കണ്ണീരായും,
സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ ചിരിയായും മാറുന്ന നീ............
ഒരേ സമയം നേട്ടവും നഷ്ടവുമായി എന്നിലിങ്ങനെ.........
ഇന്നീ പൌർണ്ണമിയെ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള വിചാരങ്ങളിൽ മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും എന്റെ മനസ്സൊരു തിരമാല പോലെ............

പിന്നേയ് ഈ മഴക്കാലം നിയ്ക്ക് കൊറച്ച് സങ്കടം കൂടി തരുന്നു.രാത്രികളിൽ മഴയ്ക്ക് മണം കൊടുക്കാൻ പൂക്കാറുള്ള ആ ചെമ്പക മരം ഇപ്പൊ ല്ല്യ. നിനക്കറിയാലോ നിന്നോടുള്ള എന്റെ പ്രണയം ഏറെ മനസിലാക്കിയിരുന്നു ആ മരോം അതിലെ ഇലകളും പൂക്കളും.സാരല്ല്യ നമ്മടെ മനസ്സിൽ പൂത്തു നിക്ക്ണ്ടല്ലോ അതെന്നുമെന്നും.അല്ലെ????????????ഇപ്പൊ എന്ന്വൊന്നും ഞാൻ കല്യാണിക്കാവിൽക്ക് പോവാറില്ല്യ.ന്തോ........പോണം ന്ന് തോന്നണില്ല.വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ  മാത്രം പോവും.കല്യാണി പാടത്ത് ഈ കൊല്ലം ഞാറു നടീൽ ചടങ്ങ് നടത്ത്ണ്ട് ത്രെ!!!പാടം കാണാൻ നല്ല രസാണിപ്പോ കരിം പച്ച,ഇളം പച്ച,മഞ്ഞ കലർന്ന പച്ച അങ്ങനെ പച്ചേടെ പല രൂപഭേദങ്ങൾ.വക്കത്ത് വെള്ളിലം താളി  നിറയെ പൂത്ത് പടർന്നു നിക്ക്ണ്ട്.നല്ല ചന്തം അതും. ദേവകിയമ്മേടെ വീട്ടിലെ മതിലിനു അടുത്ത് നിക്കണ മൈലാഞ്ചി നിറയെ പൂത്തിരുന്നു.അതീകൂടെ പോവുമ്പൊ ആ മണം നല്ലോം ണ്ടായിരുന്നു.നന്നല്ല ആ മണം.പക്ഷെ പൂവ് കാണാൻ നല്ലതാണ്.കുഞ്ഞു പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ പൂങ്കുലകൾ. ഇടയിൽ കായ്കളും ണ്ടാവും.നീ കണ്ട്ണ്ടോ മൈലാഞ്ചി പൂവ്?

ഇടക്ക് ചില കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു യാത്രകൾ ണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്.മഴ പെയ്യുമ്പൊ, മഴ നനഞ്ഞ്,കടല് കാണണം എന്ന  എന്റെ മോഹം അത് സാധിച്ചു.ഞാൻ കണ്ടു കടലില് മഴ പെയ്യണത്.അന്നെനിക്ക് ന്ത്‌ സന്തോഷായിരുന്നു!!!!!ഞാൻ ന്തോ ഒരു വല്ല്യേ കാര്യം നേട്യ പോലായിരുന്നു.ഇന്നലെ പോയോട്ത്തും നല്ല രസായിരുന്നു.വീടിനു ചുറ്റും പല തരം മരങ്ങൾ ണ്ട്.മഴയൊന്നു ചാറ്യാ മതി.ആ മരങ്ങൾ പിന്നെ കൊറേ നേരത്തേക്ക് പെയ്തോണ്ട് നിന്നോളും.അവടെ പറമ്പിൽ നിറയെ ജാതി മരങ്ങൾ നിക്കണ കണ്ടപ്പൊ,പണ്ട് ന്റെ അമ്മാത്ത് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്വാമീടെ പറമ്പീന്ന് ജാതിക്ക പെറുക്കി കഴിച്ചത് ഓർമ്മ വന്നു.എനിക്കിഷ്ടാണ് അതിന്റെ സ്വാദ്.മണോം.

ദേ എന്റെ എഴുത്തിന് നീളം കൂടി വരുന്നു.നിനക്ക് മടുക്കുന്നില്ലല്ലോ ലെ വായിച്ചിട്ട്????ഇടക്ക് ചില ദിവസങ്ങളിൽ കറണ്ട് പോവുമ്പോ ഇറയത്തു പോയിരിക്കും.അപ്പൊ മുറ്റത്ത് നിറയെ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ പാറി നടക്കണ കാണാം.എന്നും സന്ധ്യക്ക് തൊഴുത്തിന് പിന്നിലെ മാവിൽ നിറയെ കരിയിലക്കിളികൾ വന്നിരുന്നു ഒച്ചേം വിളീം ണ്ടാക്കുന്ന കേട്ടാൽ തോന്നും വഴക്കാണോന്ന്.ഓലേഞ്ഞാലി കുട്ട്യോൾ പറക്കാൻ പഠിക്കുന്നത് കാണാം ചില പകലുകളിൽ.പാഷൻ  ഫ്രൂട്ട് ന്റെ പന്തലിൽ മഴ പെയ്യുമ്പൊ ചെന്ന് നിക്കാൻ നല്ല രസാണ്.ഒരു ഇലക്കൂട്ടിൽ ഇരുന്നു മഴ കാണുന്ന ഫീൽ.മഴ പെയ്താൽ ഞാനിപ്പോ അതിന്റെ ചോട്ടിലാണ്.പിന്നിലെ തോട്ടിനടുത്തുള്ള വരമ്പിനെ ഞാനിപ്പോ ന്താന്നോ വിളിക്ക്യാ.....മയിലുകൾ സഞ്ചാരത്തിനിറങ്ങിയ ചരുവിലൂടെ..... ന്ന്.ഒരൂസം ഞാൻ അവരെ കുറെ പിന്തുടർന്നു,ഫോട്ടോയും എടുത്തു. അതിലൊരുത്തൻ അവളായി പ്രേമാണ്.കണ്ടാലറിയാം.മറ്റേയാൾ കൂട്ടുകാരനും.ഇവരെ തന്നെ വിട്ടിട്ട് അയാൾ മാറി നിക്കും.അതൂടെ  കണ്ടപ്പൊ എനിക്ക് നാണക്കേടായി ആ മയിലിനു വരെ മര്യാദ ണ്ട്.ന്നിട്ടാ ഞാൻ ബോധല്ല്യാതെ അവരെ ഫോളോ ചെയ്യണേ!സൊ ഞാനിങ്ങു പോന്നു.അവരായി അവരുടെ പാടായി.

പിന്നെ എനിക്ക് ഞാൻ വിചാരിച്ച പോലത്തെ ജിമിക്കികൾ കിട്ടീട്ടൊ.ക്ലേ കൊണ്ടുള്ളതും മറ്റും.ഞാൻ കൊറേ സിനിമകൾ കണ്ടു.അതൊക്കേം ന്റെ ആ ദിവസങ്ങളിലെ സന്തോഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു.നിന്നെ ഒരുപാട് മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു എന്നൊഴിച്ചാൽ ഇപ്പൊ ന്റെ ദിവസങ്ങൾ വളരെ നല്ലതായി കടന്നു പോവുന്നു.
ഒരുപാടായി അല്ലെ വിശേഷം പറച്ചിൽ ???ഞാൻ ഇവടെ അവസാനിപ്പിക്ക്യാണ് ട്ടോ.ഇനീം ഇരുന്നാൽ ഒരുപക്ഷെ ഇത്രേം നീളം പിന്നേം കൂടും.അതോണ്ട്  പിന്നെ ഒരിക്കൽ ആവാം.

ഓരോ രാത്രിയിലും കിടക്കാൻ പോവുമ്പോ മനസ്സിൽ ഓർക്കും പ്രാർഥിക്കും. നാളത്തെ നിന്റെ ദിവസം സന്തോഷോം,ചിരീം,കൊണ്ട് നിറയട്ടെ ന്ന്.അങ്ങനെ നിന്റെ മാത്രമാവട്ടെ ഓരോ ദിനങ്ങളും എന്ന്.ഇപ്പൊ ഈ എഴുത്ത് എഴുതുമ്പോൾ തുടക്കത്തിൽ ഞാൻ ന്താന്നോ ഓർത്തെ????"ഇപ്പൊഴീ ലോകത്തിലെ സ്നേഹം മുഴുവനും ദൈവം എന്റെയുള്ളിലേക്ക് നിറച്ച്,എന്റെ വിരലുകളിലൂടെ ഈ അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് പകർത്തി,അത് നിന്നിലേക്ക്‌ ഒഴുക്കുകയാണ്.അങ്ങനെ നീ എന്നിലൂടെ ഈ ലോകത്തിലെ സ്നേഹം മുഴുവനും നേടുകയാണ്‌ ന്ന്.

i love you...............i love you so much!!!!!!!!!!!!!!!!

നിന്റെ സ്വന്തം
ഞാൻ.


Tuesday, May 13, 2014

ഓർമ്മകളുടെ ഒരു മാമ്പഴക്കാലം...

പണ്ട് മുതലേ എനിക്ക് മുത്തശ്ശൻമാരേം,മുത്തശ്ശിമാരേം ഒരുപാടിഷ്ടാണ്. അവരെ കാണാനും,അവരോട് മിണ്ടാനും,അവരു പറയണ പഴേ കഥകൾ കേക്കാനും ഒക്കേം നിയ്ക്ക് വല്ല്യേ ഇഷ്ടാണ്.തല മുഴോനും  പഞ്ഞി പോലെ മൃദുവായ തൂവെള്ള മുടീം നിഷ്കളങ്കത മാത്രം നിറഞ്ഞ ചിരീം ഉള്ളോരെ(അല്ലാത്തോരേം ഇഷ്ടം തന്നെ)എങ്ങന്യാ ഇഷ്ടാവാണ്ടിരിക്ക്യാ !!!!!! അവര് കരയണതും, ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതും ഒക്കെ ന്നേം കരയിക്കാറുണ്ട്. അമ്പലങ്ങളിൽ പോവുമ്പഴും, ഓരോ വിശേഷങ്ങൾക്ക് പോവുമ്പഴും ഒക്കെ അവരെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്.അവരുടെ വർത്താനം കേട്ടിരിക്കാറുണ്ട്. അതിങ്ങനെ കേട്ടോണ്ടിരിക്കുമ്പോ തോന്നും ആ കാലത്ത് ജീവിച്ചാ മത്യാരുന്നൂന്ന്. അത്ര ഭംഗ്യായിട്ടാവും അവര് അതൊക്കേം പറയാ.

ന്റെ ഇല്ലത്തെ മുത്തശ്ശന്(അച്ഛന്റെ വല്ല്യച്ഛൻ)ഒരു ചന്തു(ന്നച്ചാ നല്ല ഭംഗീണ്ട് ന്ന് ഞാൻ കൊടുത്ത അർത്ഥം.) ആയിരുന്നു.ചെവി കേൾക്കില്ലായിരുന്നു,പല്ലുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു,തലേൽ മുടീം ഇല്ലായിരുന്നു.പല്ലൊന്നും ഇല്ലാത്തോണ്ട് പറയുന്നതൊന്നും അത്ര വ്യക്തായിരുന്നില്ല. പൊടി വലിക്കണ സ്വഭാവൊള്ളോണ്ട് മുത്തശ്ശന്റെ മുണ്ടുകൾക്കൊക്കേം മൂക്കിപ്പൊടീടെ മണായിരുന്നു. മുത്തശ്ശന്റൊപ്പം വേറേം കൊറച്ച് സ്പെഷൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടി ഓർമ്മ വരും.റിട്ടയർ ചെയ്തേനു ശേഷം കുറച്ചു കാലം എക്സ്പ്രസ് പേപ്പറിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നോണ്ട് വീട്ടിലേക്കു വരാറുണ്ടായിരുന്ന  എക്സ്പ്രസ്സ്‌ പേപ്പർ,എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം മേടിച്ചോണ്ട് വന്നിരുന്ന ഒരു പിടി കൊത്തമരേം ഒരു ബീറ്റ്റൂട്ടും,നാക്ക് വടിക്കാൻ വേണ്ടി നല്ല ഭംഗിയാക്കിയ ഈർക്കിലികൾ,പണ്ട് കൊറേക്കാലം  മുത്തശ്ശനും പിന്നെ ഞാനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ബ്രൌണ്‍ കളറുള്ള വല്യേ ബട്ടണ്‍സ് ഉള്ള മുത്തശ്ശന്റെ ഒരു ക്രീം കളർ സ്വെറ്റർ,ചീട്ടു ഉപയോഗിച്ചുള്ള  28 എന്ന കളി,പിന്നെ കവടി കളി അങ്ങനെ കൊറേ........

മുത്തശ്ശൻ ചീട്ടു കളീൽ സമ്മാനൊക്കെ മേടിച്ച്ണ്ട് ത്രെ!അതോണ്ട് ഞങ്ങൾ ചീട്ടു കളിക്കണ കണ്ടാലും ചീത്ത പറയാറില്ല.പക്ഷെ കവടീം കല്ലും കളിക്കണ കണ്ടാൽ നല്ല അടി കിട്ടും. അതോണ്ട് മുത്തശ്ശനെ കാണാതെ കവടി കളിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല മിടുക്കായിരുന്നു. ഒരിക്കലൊരു രാത്രീൽ ഞാനും ലത ചേച്ചീം, ലീന ചേച്ചീം കൂടീരുന്നു കവടി കളിക്ക്യായിരുന്നു.മുത്തശ്ശൻ പിന്നിൽ കൂടി വന്നത് കണ്ടില്ലായിരുന്നു.വന്നു ചെവി പിടിച്ചപ്പോ ആണ് അറിഞ്ഞത്.അതീന്നു രക്ഷപ്പെട്ട് ഓടി ഇല്ലത്ത് പോയി കൊറേ നേരം ഒളിച്ചിരുന്നു.പിന്നെ മുത്തശ്ശൻ ഉറങ്ങീട്ടെ ഞങ്ങൾ കളപ്പുരേൽക്ക്‌ പോയിള്ളൂ.അതൊക്കെ എത്ര നല്ല ഓർമ്മകളാണ്!!!!!

കഴിഞ്ഞു പോയ കാലങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉള്ളിൽ മധുരം മാത്രം നിറയ്ക്കുന്ന ഓർമ്മകളുടെ ഒരു മാമ്പഴക്കാലം എല്ലാവരേയുമെന്ന പോലെ ഞാനും സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.ചെലപ്പോ വല്ലാതെ സ്വാർത്ഥമായി ചിന്തിക്കും.ഒന്നുമിങ്ങനെ വാക്കുകളായി നിരത്തി വെക്കണ്ട, എനിക്ക് മാത്രം കാണാനും,കേക്കാനും,ചിരിക്കാനും,സ്നേഹിക്കാനും, ലാളിക്കാനുമൊക്കെയായി എല്ലാം ഉള്ളിൽ തിങ്ങിക്കൂടിയിരിക്കട്ടേയെന്ന്. അതിലൂടെ ആ മധുരം ഞാൻ മാത്രം രുചിച്ചാ മതിയെന്ന്.

മുത്തശ്ശന് പേപ്പർ വായിക്കാനൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടായപ്പൊ തൊട്ട് ന്നോട് വായിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറയുമായിരുന്നു.ഞാൻ ഇന്നത്തെ പോലെ അന്നും മടിച്ചി ആയിരുന്നു പേപ്പർ വായിക്കാൻ.(ഇവടെ നന്ദൻ മാഷ്‌ കളിയാക്കി പറയണ പോലെ പേപ്പറൊന്നും വായിക്കാൻ പറ്റില്ല അതിൽ നിറച്ചും വാർത്തകളാണ്,ഹോ...വെറുത്തു പോയി .)മുത്തശ്ശനെ പറ്റിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ചുമ്മാ തലക്കെട്ട് മാത്രം വായിച്ചു കൊടുക്കും.അതിനെന്നെ വഴക്ക് പറയും എടീ അത് മുഴോനും വായിച്ചിട്ട് പോ.........ന്ന് ഞാനോടും. പതുക്കേയ് മുത്തശ്ശൻ നടക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.കൈ പിന്നിൽ പിണച്ചു കൊണ്ട്.ഞാൻ പിന്നിൽ കൂടി പോയി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അമർത്തും.വീഴാൻ പോവുമ്പോ മെല്ലെ വിട്ട് ഞാൻ തെന്നി മാറും.അപ്പൊ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് ന്നെ തല്ലാൻ വേണ്ടി കയ്യോങ്ങിക്കൊണ്ട് വരും.അപ്പൊ ഞാൻ കവിളിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചുമ്മ വെക്കും.ദേഷ്യപ്പെടുംച്ചാലും മുത്തശ്ശനും അതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്നിപ്പോ തോന്നാണ്.ന്നെ അത്രക്കും കാര്യായിരുന്നു. തിരിച്ച് എനിക്കും.

ഇന്നിപ്പൊ മുത്തശ്ശൻ വാക്കുകളിൽ ഇത്രയേറെ നിറഞ്ഞു വരാൻ കാരണം വല്ല്യച്ഛനാണ്.ഇങ്ങനൊന്നും ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും മുത്തശ്ശനോടെന്ന പോലെള്ള സ്നേഹായിരുന്നു എനിക്ക് വല്ല്യച്ഛനോട്. മരിച്ചൂന്ന്  കേട്ടപ്പോ അന്ന് മുത്തശ്ശൻ മരിച്ചപ്പോ തോന്ന്യ ഒരു ശൂന്യതയായിരുന്നു മനസ്സിൽ കുറെ നേരത്തേക്ക്. ഇവിടുത്തെ അച്ഛന്റെ ഓപ്പോൾടെ ഭർത്താവാണീ വല്ല്യച്ഛൻ .പണ്ട് നാടകത്തിൽ ഒക്കെ അഭിനയിച്ച്ണ്ട് വല്ല്യച്ഛനും, ഓപ്പോളും.ഒന്ന് രണ്ടു സിനിമേലും മുഖം കാണിച്ച്ണ്ട് ത്രെ!രണ്ടു പേരേം കാണാൻ നല്ല ചന്താണ്.നല്ല ജോഡിയുമാണ്‌.ആ ഓപ്പോളേ ഞാൻ ഫോട്ടോലെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. വല്ല്യച്ഛൻ ദാ മിനിഞ്ഞാന്ന് കാലത്താണ് മരിച്ചത്.

ഇവിടത്തെ എന്ത് വിശേഷത്തിനും ആദ്യാവസാനം വരേംണ്ടാവുമായിരുന്നു എപ്പളും.ഇനി ന്ത്‌ വിശേഷം നടക്കുമ്പളും ആ ശൂന്യത നല്ലോം അനുഭവപ്പെടും.അച്ഛനെ വല്ല്യേ കാര്യായിരുന്നു.അച്ഛനും അങ്ങനെ തന്നെ.നല്ല ചന്തത്തിലെ നടക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.ഷർട്ട് ന്റെ കോളറിൽ ടവൽ ചുരുട്ടി വെച്ച് നടക്കണ കാണുമ്പോ ഞാൻ എപ്പഴും കളിയാക്കും,ഹായ് ന്താ സ്റ്റൈൽ ന്നും പറഞ്ഞ്.അങ്ങനേയ് എങ്ങടും പോവൂ.കയ്യിൽ ഏലസ്സ് കെട്ട്യ കറുത്ത ചരട്ണ്ടായിരുന്നു.കൊറേ ആയിട്ട് വയ്യാണ്ടിരിക്ക്യായിരുന്നു.ഒന്ന് പോയി കാണാമെന്നു കരുതി രണ്ടു മൂന്നാഴ്ച്ച മുന്നേ ഒരു ദിവസം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടി ചെന്നിരുന്നു. അന്നാദ്യായിട്ടാണ് ഞാൻ തിച്ചൂർന്ന സ്ഥലം കണ്ടേ.ആ ഇല്ലോം.

ഞങ്ങളെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ വല്ല്യച്ഛൻ വളരെ ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും വിഷു കൈനീട്ടം തന്നു.സാധാരണ ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിഞ്ഞാൽ കിടക്കുന്നതാണ്.അന്ന് പുള്ളി കിടന്നേല്ല്യ.ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങാൻ നേരം കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു കൊറച്ച്.അത് കണ്ടപ്പോ നിയ്ക്കും സങ്കടായി.ന്നാലും മുഖത്തൊരു സന്തോഷം ണ്ടായിരുന്നു.ഇപ്പൊ മനസ്സിൽ നിറയുന്നതും ആ മുഖാണ്.കാണുമ്പോ ഒക്കേം ഞാൻ ചോദിക്കുമായിരുന്നു ന്താ ഈ ഗ്ലാമർ ന്റെ രഹസ്യംന്ന്.അപ്പൊ ചിരിക്കും.അതൊക്കെണ്ട് കുട്ട്യേ.....ന്നു പറയും.ഈ ഷർട്ട് വല്ല്യച്ഛന് നല്ലോം ചേര്ണ്ട്ട്ടോ ന്നു പറയുമ്പോ ചിരിക്കും.ന്റെ വേളിക്ക്  നേദിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് അപ്പം എടുത്തോണ്ട് ഓടണ വല്ല്യച്ഛൻ ദാ ഇപ്പഴും ന്റെ കണ്‍ മുന്നിൽണ്ട്.

പ്രായമായവരും കുട്ട്യോളും ഒരേ കൂട്ടാന്ന് പറയണത് വെർതെ അല്ല.മുത്തശ്ശനും,വല്ല്യച്ഛനും ഒക്കെ കുട്ട്യോളെ പോലെ തന്നെ.അതേ ഓമനത്തം,നിഷ്കളങ്കത.......ഇനി അവരെ ഒന്നും കാണാൻ പറ്റില്ല്യല്ലോന്ന് ഓർക്കുമ്പോ സങ്കടംണ്ട്.ന്നാലും എത്ത്യോട്ത്തിരുന്ന് അവരൊക്കെ ഇപ്പൊ പരസ്പരം പരിചയപ്പെട്ട് ഭൂമീലെ ജീവിതത്തിലെ ബടുക്കൂസ്ത്തരങ്ങളും പറഞ്ഞ് ചിരിക്ക്ണ്ടാവും.മുത്തശ്ശനും,മറ്റേ മുത്തശ്ശനും,അഫനും,രവി അഫനും,സുനിൽ ചേട്ടനും,ഈ വല്ല്യച്ഛനും ഒക്കെഇരുന്നു ചീട്ട് കളിക്ക്ണ്ടാവും. അപ്പർത്ത് അവടത്തെ അടുക്കളേൽ അച്ഛമ്മേം, ഓപ്പോളും,ശാന്തച്ചോളും ഒക്കെ അവർക്കൊക്കെ ഉള്ള കാപ്പീം പലഹാരോം,ചോറും,കൂട്ടാനും ഒക്കെ ഒരുക്കാവും.ഇടക്ക് ഇങ്ങട് നോക്കി ന്നെ ന്തേലും പറഞ്ഞ് കളിയാക്കുമായിരിക്കും. ദേ അവള് നമ്മളെ പറ്റി പോസ്റ്റിട്ട് ആളാവാൻ നോക്കാണ്ന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിക്ക്യേം ചെയ്യും.ഞാൻ കരയണ കാണുമ്പോ സ്വപ്നത്തിൽ കൂടി അവര്ടെ വീട്ടിൽക്ക് ന്നെ കൊണ്ടോവാം ന്നു പറഞ്ഞു ന്റെ അരികിൽക്ക് വരും.അവടെ വല്ല ഹർത്താലും  മറ്റും ആവണ സമയത്താണ് ന്റെ നെലോളി എങ്കിൽ മഴയായോ, കാറ്റായോ, മഞ്ഞായൊ, പൂവായോ, ഇലയായോ,ഒക്കെ ന്റെ അടുത്തേക്ക് വരും ന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ,ന്നിട്ടും ന്റെ കരച്ചിൽ തീർന്നില്ലെങ്കിൽ ന്നോട് പറയും നീ വിഷമിക്കണ്ട ഞങ്ങൾക്കിവിടെ സുഖാണ്,സന്തോഷാണ് എന്നെല്ലാം........ ഇങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞും എഴുതിയും  ഞാൻ എന്നെ തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ച് ആശ്വസിപ്പിക്ക്യാണ്.അങ്ങനെ അവരൊക്കെ നൽകിയ മിസ്സിംഗ്‌ ൽ  ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്ക്യാണ്.





Tuesday, April 22, 2014

പൂക്കളോർമ്മച്ചിത്രങ്ങൾ

എന്നു മുതലാണ്‌ ഈ പുല്ലാനി പൂക്കളോട് എനിക്കിത്രയേറെ ഇഷ്ടം തോന്നാൻ തുടങ്ങ്യേ???അറിയില്ല്യ.കോഴിക്കോട് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ പറമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന മരങ്ങളിലാണ് ഇല കാണാത്ത വിധത്തിൽ പൂത്തു നിന്നിരുന്ന പുല്ലാനി വള്ളികളെ ഞാൻ ആദ്യായിട്ട് കാണണേ!!!!തുടക്കത്തിൽ ഈ നിറോം ദിവസങ്ങൾ കഴിയും തോറും മറ്റൊരു നിറോം,വാടി വീഴണ കണ്ടിട്ടില്ല. മണംല്ല്യ ന്നാലും എനിക്കേറെയേറെ ഇഷ്ടാണ്.ഒരിക്കൽ ഞാൻ സ്വന്തമാക്കുന്ന വീടിനു ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ മരങ്ങളേം  പൂത്ത പുല്ലാനി വള്ളികളെ കൊണ്ട് ഞാൻ കെട്ടിപ്പിടിപ്പിക്കും. :)

   



കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പച്ച ചെടി ഇവടെ അധികൊന്നും കാണാറില്ല്യ.പണ്ടൊക്കെ അതിന്റെ മണം എനിക്കൊട്ടും ഇഷ്ടല്ലായിരുന്നു.പക്ഷെ ഇപ്പൊ എനിക്കത് ഗൃഹാതുരതയുടെ മണാ!!!!അതിന്റെ വടി പിടിച്ച് ടീച്ചർ ആണ്ന്നും പറഞ്ഞെത്ര കല്ലുകളേം മരങ്ങളേം ഞാൻ അടിച്ചേക്കുന്നു!!!!അതിന്റെ വെളുത്ത പൂവ് ഒണങ്ങീതാ ഇത്.കാണുമ്പോ അതിനെ ഊതി പറപ്പിക്കാൻ തോന്നും എനിക്ക്.ഒരു കുഞ്ഞു കുറുമ്പ്. കാലത്തെ തിരിച്ചു പിടിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമം!!!!!

പണ്ട് വല്ല്യേ വെക്കേഷൻ കാലത്ത് നാലു നാളുകളിലേക്ക് മാത്രമുള്ളൊരു മുല്ലപ്പൂക്കാലം ണ്ടായിരുന്നു.അപ്പോഴാണ്‌ വെളുത്ത പൂക്കൾ രാത്രിയിലാണ് വിടരുന്നതെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞത്.കുടമുല്ല പൂക്കൾ പൊട്ടിക്കാൻ വേണ്ടി പടിക്കലേക്കു പോയിരുന്ന ആ രാത്രികളെ കാലങ്ങൾക്കു ശേഷം എനിക്ക് തിരികെ കിട്ടിയത് ദാ ഈ പവിഴമല്ലി പൂക്കളിലൂടെയാണ്.അന്ന് ബാല്യത്തിന്റെ മോഹം കൊണ്ട് ഒക്കേം പൊട്ടിച്ച് വാഴനാരിൽ കെട്ടി മാലയുണ്ടാക്കി തലേൽ വെച്ചിരുന്നു.പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഇലകളുടെ വാത്സല്യത്തിന് നടുവിൽ ഞെട്ടിൽ ഒരു രാജകുമാരിയെ പോലെ അവ നിക്കണ കാണാനാണ് ഇഷ്ടം.അതു കാണുമ്പോ എന്റെയുള്ളിലും ഒരു വാത്സല്യം നിറയണ പോലെ............ഒരു പൂ പൊട്ടിക്ക്യാന്നു വിചാരിക്കുമ്പോ ആ ചെടി ഞാൻ ന്നും പൂവ് അച്ചു ന്നും തോന്നും.അപ്പൊ പിന്നെ തൊട്ടു നോവിക്കാൻ കൂടി എനിക്കാവില്ല്യ. മണക്കുന്നതു പോലും അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു കൊണ്ടല്ല. അച്ചൂനോട് പറയും പൂവിനെ നോവിക്കല്ലേന്ന്(പൂ മാത്രല്ല ആവശ്യല്ല്യാതെ ഇലകളെ പോലും ഞാൻ പൊട്ടിക്കില്ല്യ).അപ്പൊ ചെടികളെന്നോട് പറയാറുണ്ട് സാരല്ല്യ അച്ചൂം,കുഞ്ഞൂട്ടനും പൊട്ടിയ്ക്കണത് ഞങ്ങക്ക് സന്തോഷാണ്ന്ന്.

ഞാൻ ഇതേവരെ കഴിച്ചിട്ടില്ലാത്ത മുരിങ്ങപ്പൂ തോരൻ നല്ല സ്വാദുള്ള ഒന്നാണ്ന്ന് പണ്ട് അച്ഛമ്മേം ഇപ്പൊ അമ്മേം പറയാറുണ്ട്.പൂവിനെ എങ്ങന്യാ കഴിക്ക്യാന്ന് അപ്പോക്കേം ഞാൻ ആലോചിക്കാറൂണ്ട്. പറയണ കേക്കുമ്പോ കഴിക്കാനും നേരിൽ കാണുമ്പോ വേണ്ടാന്നും തോന്നും. കിഴക്കോർത്ത് നിക്കണ മുരിങ്ങ മരത്തിന്റെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞപ്പോ അതീന്ന് ഇല മുഴോനും പൊട്ടിച്ചിട്ട് കൊമ്പ് പിടിക്ക്യാണെങ്കി പിടിച്ചോട്ടെന്ന് കരുതി അമ്മേം ഏട്ത്തീം കൂടി അത് തോട്ടംനനയിൽ നനവ്‌ വരണോട്ത്ത് കുത്തീട്ടു. കൊറച്ചീസം കഴിഞ്ഞപ്പൊണ്ട്ടാ ഒരു തളിരില പോലും മുളയ്ക്കാതെ ഒരു കുല പൂ മാത്രം ണ്ടായി നിക്കണൂ.ആ പൂങ്കുല ആണ് ഇത്.ഇപ്പൊ ഇതിനൊന്നൂടെ ചന്തം കൂടീല്ലേ?????? :)


പരിശോകംന്നാത്രേ ഈ പൂ ണ്ടാവണ ചെടീടെ പേര്.ന്നെ പോലെ നിങ്ങളിൽ പലരും പഴയ ശിങ്കാർ ചാന്ത് കുപ്പി അമർത്തീട്ടൊ,അല്ലെങ്കിൽ ഹീറോ പേനേടെ ടോപ്പ് അമർത്തിയിട്ടൊ ആ മെറൂണ്‍ ഭാഗത്ത്ന്നു ഒരു വട്ടം പോലെ അടർത്തി എടുത്തിട്ട് പൊട്ടു പോലെ നെറ്റിയിൽ ഒട്ടിച്ചോണ്ട് നടന്നിരിക്കും ലെ???????????മുള്ളു കാരണം അതിന്റെ ചെടീന്ന് ഈ പൂ പൊട്ടിച്ചെടുക്കാൻ അന്നൊക്കെ ന്തൊരു പാടായിരുന്നു!!!!!പോണ വഴീടെ,വേലീടെ അരികേ,ഒക്കെ ഇതിങ്ങനെ വിരിഞ്ഞു നിക്കണ ഒരു ഓണക്കാലോർമ്മ എവടന്നോ മനസിലേക്ക് ഓടിപ്പാഞ്ഞു വരാറുണ്ട് ഇപ്പൊ ഈ പൂക്കളെ കാണുമ്പോ ഒക്കേം.
                                                                           
 


ഇതിങ്ങനെ കുലകുലയായി നിക്കണ  കാണാൻ ഒരു ഭംഗ്യന്നെ ആണ്. ഇവിടത്തെ അതിരിൽ നിറയെ പൂത്തു നിക്കണ ശീമക്കൊന്ന ചെടികളാണ്  മതിൽ ആയി...........ഒരു വല്ലാത്ത നിഷ്കളങ്കതയുണ്ട് ഇതിന്,ഒപ്പം ഒരു ബടുക്കൂസ് ലുക്കുംണ്ട്ന്ന്എനിക്കെപ്പഴും തോന്നാറുണ്ട്. നിന്നോടുള്ള പ്രണയം വല്ലാതെ കൂടുമ്പൊ എനിക്ക് തോന്നും ഞാനീ ശീമക്കൊന്ന പോലെയാണ്ന്ന്. അല്ലാത്തപ്പഴും നീ പറയാ ഞാനൊരു ബടുക്കൂസാന്നല്ലെ :(  .    
                                                                                                                                                               










കടലാസ് പൂ...........അതും ഒരു പഴേ ഓർമ്മയാണ്. ഇല്ലത്തിന്റെ ഇറയത്തോട് ചേർന്നൊരു മുറി ണ്ട് പുറത്തേക്ക്.അതിനു വാതിലൊന്നും ല്ല്യ. ജനലിനു പകരം നിറയെ വിടവുള്ള നല്ല ഡിസൈൻ ആയി ഒരു ചുമരാണ് ഉള്ളത്. അതിൽകൂടെ വെയിലു വരണതു കാണാനും,മഴ ചാറ്റലടിക്കണതു കൊള്ളാനും നല്ല രസാണ്. ആ ഡിസൈൻ ചുമരിൽ പണ്ട് ഒരു ബോഗൻ വില്ല ചെടി  നിറയെ പൂത്ത് പടർന്നു നിന്നിരുന്നു.ഇപ്പൊ ആ ചുമരന്നെ ആകെ കേടായി തുടങ്ങി.അവടെ ഉള്ളിലായി ഒരു തിണ്ണയുണ്ട്.അതിൽ ചാറ്റൽ മഴ കൊണ്ട് ചുമരും ചാരിയിരുന്ന് ആകെ നനഞ്ഞ,നിറയെ പൂത്ത കടലാസ്സ്‌ പൂക്കൾക്കിടയിലൂടെ പടിക്കലേക്ക്‌ നോക്കിയിരിക്കണം.ആ മഴയ്ക്കൊടുവിൽ നീ വരുമെന്നെനിക്കു തന്ന വാക്കോർത്ത് കണ്ണിൽ സ്നേഹവും,ഉള്ളിൽ സ്വപ്നങ്ങളും, ചുണ്ടിൽ  ചിരിയും നിറച്ച് നിന്നെയും കാത്തങ്ങനെ............... ഇരിക്കണംന്ന് ദേ ഇപ്പൊ ഒരു മോഹം!!!
                                                                                                   
പണ്ടെന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നിറം മഞ്ഞ ആയിരുന്നു.മഞ്ഞ രാജമല്ലി പൂ എനിക്കേറ്റോം ഇഷ്ടള്ള  ഒന്നായിരുന്നു. മഞ്ഞക്കിളിയെ കണ്ടാൽ അത് കണ്ണീന്ന് പോണ വരേം നോക്കി നിക്കും.മഞ്ഞേം, പച്ചേം പട്ടുസാരി ന്റെ മോഹായിരുന്നു. പ്ലസ് വണ്ണിനു പഠിക്കണ കാലത്ത് മഞ്ഞേം മെറൂണിലും എനിക്കൊരു പട്ടു പാവാട ണ്ടായിരുന്നു. എൽ പി സ്കൂൾ നാളുകളിലൊന്നിൽ അമ്മ ഒരു മഞ്ഞ ടോപ്പും ജീൻസ് ഫ്രോക്കും എനിക്ക് വാങ്ങിച്ചന്നിരുന്നു. അന്നത് കിട്ട്യന്നു ന്ത്‌ സന്തോഷായിരുന്നൂന്നോ!!!!പിന്നീട് കൊറേ വലുതായപ്പോ എനിക്ക് തോന്നി എനിക്ക് ചേരാ കറുപ്പ് നിറാന്ന്.അതോടെ മഞ്ഞോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊറയാൻ തുടങ്ങി.എങ്കിലും മഞ്ഞ പൂക്കൾ അവയോടിഷ്ടം എന്നും ഒരുപോലെ തന്നെ.കഴിഞ്ഞ വേനലിലാണ് ഞാനീ ചിത്രം എടുത്തത്‌.തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് നോക്ക്യാൽ പാടത്ത് കൊറേ മഞ്ഞ പൊട്ടുപോലെ നിരന്നു നിക്കണ കാണാം.ആദ്യം കരുതി മുക്കുറ്റി ആണ്ന്ന്.അടുത്ത് ചെന്നു നോക്ക്യപ്പഴാണ് മനസിലായെ അതല്ല വേറെന്തോ പൂവാണ്ന്ന്.ഈ ഫോട്ടോയിൽ നോക്കുമ്പോ ഒരു പൂന്തോട്ടത്തീന്ന് എടുത്ത ക്ലിക്ക്ന്നു തോന്നണില്ല്യേ????പാടത്തിൽ തന്നെ ണ്ടായതാ.അതോണ്ട് ഞാൻ ഇതിനു പേരിട്ടത് വയൽപ്പൂക്കൾ ന്നാ!!!! :)

പൂ മണങ്ങളിൽ എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടം ഈ ഗന്ധരാജന്റെ മണം തന്നെ.ഇതിന്റെ ഇതളുകൾക്കുള്ള ഒരു മാർദ്ദവം അതും എനിക്ക് ഒരുപടിഷ്ടാണ്.നിന്റെ കവിളിൽ തൊടുന്ന പോലൊരു തോന്നലാണ് അത്.പണ്ട് അവടെ മുറ്റത്ത് കണ്ടമാനം വിരിഞ്ഞിരുന്നു ഇത്.ഒപ്പം മണമുള്ള ഇതളുകൾ തിങ്ങിയ നന്ത്യാർവട്ടോം.അന്നത് മുഴോനും പൊട്ടിച്ച് മാലകൾ കോർക്കാറണ്ട്  ഞാൻ.ഗന്ധരാജനെ കാണുമ്പോ ഗന്ധർവനെ കാണാൻ തോന്നും.രണ്ടിലും ഗന്ധ ഉള്ളതോണ്ടാവും.ശരിക്കും ഈ ഗന്ധർവൻ ഒക്കെ ള്ളതാണോ????? ഗന്ധർവൻന്നു കേക്കുമ്പഴും പറയുമ്പഴും എനിക്കാദ്യം ഓർമ്മ വരാ ആ സിനിമയും,അയാളേം,പിന്നെ കൊറേ മിന്നാമിനുങ്ങുകളേം ആണ്.ചുരുട്ടി പിടിച്ച കൈക്കുള്ളിൽ നിന്നും മിന്നാമിനുങ്ങുകളെ എനിക്ക് ചുറ്റും പറത്തി വിടുന്ന ഒരു ഗന്ധർവൻ എനിക്കും ണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ....................

                                                       നിറയെ വിരിഞ്ഞു നിക്കണ താമര പൂക്കൾക്ക് നടുവിലൂടെ ഒരു തോണിയിൽ നമ്മളിങ്ങനെ (ഒറ്റയ്ക്ക് തോണിയിലിരിക്കാൻ പേടി ള്ളോണ്ട് മാത്രാ നിന്നെ കൂട്ടണേ!!!!!!) പോണത് പണ്ടെന്നോ ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട്ണ്ട്. ഇടക്ക് ഞാൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങും.ന്നിട്ട് താമരെ പോലെ മുഖം മാത്രം വെള്ളത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് കാണിച്ച് നിക്കും.അപ്പൊ നിന്ക്ക് തോന്നണം ന്റെ മുഖം ഒരു താമരപ്പൂ പോലേന്ന്.നീ വന്ന് ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെ,മൃദുവായി ന്റെ കവിളുകളിൽ ഇതളിലെന്ന പോൽ തൊടണം.മെല്ലെയെന്റെ നെറ്റിയിലുമ്മ വെക്കണം.വെറുതെ കൊറേ പ്രാന്ത് പറച്ചിലുകൾ............അല്ലാതെന്താ ഇതൊക്കെ?????

 ഈ ഫോട്ടോ ഞാൻ എടുത്തതല്ല.ഞാൻ ആദ്യായിട്ടാണ്‌ കൈതപ്പൂവിനെ കാണുന്നത്. നേരിലും കണ്ടിട്ടില്ല.എല്ലാരും പറയണ കേട്ട്ണ്ട് അതിന്റെ മണം ഏറ്റവും നല്ലതാണ്ന്ന്.പഴേ കാൽപ്പെട്ടിയ്ക്കുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഈളു കസവുകര മുണ്ടും വേഷ്ടീം ഓർമ്മ വരും കൈതപ്പൂമണം ന്നു കേക്കുമ്പോ.ഇതു കണ്ടപ്പോ തൊട്ടുള്ള മോഹാണ് ഒരു കൈതപ്പൂ കാണണംന്ന്. നടക്ക്വോ ആവോ!!!!!!!!!!!!!!നല്ല ഭംഗീലെ???ഓരോ പോളകൾക്കിടയിലും പൂക്കൾ....









 കിഴക്കേ പാടത്തെ നടുക്കുള്ള തോട്ടിൽ മഴേലും വെയിലിലും ഇതിങ്ങനെ നിറയെ നിക്കും എപ്പഴും. വേനലിൽ ചേർണ്ടാവും. പച്ചക്കിടയിൽ ഈ ഇളം വയലറ്റ് ഒരു ഭംഗി തന്നെയാണ്. ഒരു ഞെട്ടിൽ നിന്നന്നെ ഒരുപാടു പൂക്കൾ. ഒരു പാവം പോലെയുള്ള നിൽപ്പ് കാണാൻ നല്ല രസംലെ???? പണ്ട് അനിയൻ ചേട്ടൻ നിറയെ ഈ പൂക്കൾ തോട്ടിൽ നിക്കണ ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തിരുന്നു.ആ ഫോട്ടോ കണ്ടു കണ്ടാണ്‌ എനിക്കീ പൂക്കളെ ഇത്ര ഇഷ്ടാവാൻ തുടങ്ങീത്‌.കൊറേ കാലം ആ ഫോട്ടോ ന്റേൽണ്ടായിരുന്നു.ഇതിന്റെ ഇലകളും ചന്തം തന്നെ കാണാൻ.                                                                                                                                   
                             
ഇതിന്റെ പേര് ഞാൻ മറന്നു പോയി.ഒന്നൂടെ കടും പിങ്ക് നിറമുള്ള,കണ്ട മരത്തിൽ മുഴോനും പിടിച്ചു കേറണ വള്ളീൽ കുലകുലയായി ണ്ടാവണ  ആ പൂവന്നെ. പണ്ടാരോ ന്നെ പറ്റിച്ച് ണ്ട് ഇതാണ് കല്യാണസൌഗന്ധികം ന്നും പറഞ്ഞ്.കൊറേ കാലം ന്റെ വിശ്വാസം ഇതന്ന്യാ അത് ന്നായിരുന്നു.പിന്ന്യാ അല്ലാന്നറിഞ്ഞേ ഇപ്രാവശ്യം നാട്ടിൽ പോയപ്പഴും കണ്ടു പടിക്കലെ മുളേടെ അടുത്ത് നിക്കണ,എനിക്ക്  പേരറിയാത്ത  ആ മരത്തിൽ ഇതിങ്ങനെ അള്ളിപ്പിടിച്ച്  പടർന്നു നിക്കണത്.പേര് ദേ നാവിൻ തുമ്പിലുണ്ട്.താഴേക്ക് വീഴണില്ല.ഇങ്ങനെ മറവി ആയാ ന്താ ചെയ്യാ!!!!! :(
                

Friday, April 4, 2014

നേരമ്പോക്കു വിചാരങ്ങളും,ഇലയിഷ്ടങ്ങളും!!!!!!!!

ദേവകിയമ്മേടെ വീടിനു മുന്നിലെ മൈലാഞ്ചി മരത്തിലെ ഒരു കൊമ്പു മുഴോൻ ഒണങ്ങിയും അപ്പറത്തെ കൊമ്പു നിറയെ പൂങ്കുലകളും.

ഒരു വശത്ത്ന്ന് പ്രണയം കൊണ്ട്,
അത് നൽകുന്ന സന്തോഷം കൊണ്ട് പൂത്തുലഞ്ഞ ഞാൻ,
ആ പൂങ്കൊമ്പ് പോലെ ..........
മറുവശത്ത്
ജീവിതത്തിലെ തിരിച്ചറിവുകൾ കൊണ്ടും,
അത് നൽകുന്ന ദുഃഖങ്ങൾ കൊണ്ടും,
അതിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ചൂടേറ്റു കൊണ്ടും
പൂക്കാൻ മറന്നുപോയ,ഇലകൾ  കൊഴിഞ്ഞു പോയ
ആ കൊമ്പു പോലെ തന്നെയാണ് ഞാൻ.........

ജീവിതം മുഴോനും ഈ ഒരൊറ്റ കാഴ്ച്ചയിലേക്ക്‌ വന്നു നിറയുന്നതായി എനിക്കപ്പൊ തോന്നി.ഇത്തരം കാഴ്ച്ചകൾ പലപ്പോഴും എനിക്കെന്നെ തന്നെ കാണാനുള്ള കണ്ണാടിയാണ്.എനിക്കെപ്പഴും  തോന്നാറുണ്ട് എന്റെ ലോകം എത്ര ചെറുതാണെന്ന്.എന്റെ അറിവ് എത്ര ശുഷ്ക്കമാണെന്നും.അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ജീവിതത്തെ പഠിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും ഇത്തരം കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കാര്യങ്ങളിൽ കൂടിയാണ്.

സഹിക്കാൻ വയ്യാത്ത ചൂടും,കിണറ്റിലെ വെള്ളത്തിന്റെ നിറം മാറലും (വേനൽ തുടങ്ങ്യാൽ കിണറ്റിൽ വെള്ളം താഴ്ന്ന് പാറയ്ക്കും അടിയിലേക്കെത്തും. പിന്നെ വരുന്നത് മുഴോൻ ഉറുവെള്ളം ആണ്.അതിന് ഇരുമ്പ് ചുവേം,ഇളം ഓറഞ്ച് നിറോംണ്ട് :( . ) ഒഴിച്ചാൽ ഈ ദിവസങ്ങൾ എന്നെ ഏറെയൊന്നും സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നില്ല, അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നുമില്ല.മഞ്ഞു പുതപ്പിട്ട  രാവുകളിലെ  നക്ഷത്രക്കാഴ്ച്ചയും, പുലർച്ചേ പാടത്ത് മഞ്ഞിറങ്ങുന്ന കാഴ്ചയുമെല്ലാം ഒരുപാട് റീഫ്രെഷിംഗ് ആണ്.

വെളുപ്പാൻ കാലത്തുള്ള കുയിലിന്റെ പാട്ടും,
ചില പുലരികളിലുള്ള മയിലുകളുടെ വരവും,
എന്നും രാവിലേം വൈന്നേരോം വന്നു  കൃത്യമായിട്ട് ഒച്ചേം, വിളീം, തല്ലൂട്ടോം ണ്ടാക്കണ ചവറ്റിലക്കിളികളും,
മാവിന്മേൽ കൊത്തുന്ന മരംകൊത്തീടെ  ശബ്ദോം,
പാഷൻ ഫ്രൂട്ട് ന്റെ പന്തലിലേക്ക് ഇലകളിൽ നിന്ന് വള്ളികളിലേക്കും വള്ളികളിൽ നിന്ന് കയറിലേക്കും  പാറി കളിക്കണ നീണ്ട കൊക്കുള്ള കുഞ്ഞിക്കിളികളും,
കവുങ്ങിൻ തൈകളിൽ ഒളിച്ചു കളിക്കാൻ വരണ മഞ്ഞക്കിളികളും,
ഇടയ്ക്കിടെ വിരുന്നുകാരനായി വരണ നാകമോഹൻ പക്ഷിക്കുഞ്ഞും,
മുന്നിലെ തൂങ്ങണ ചെമ്പരത്തി കൊമ്പിലിരുന്നു ഊഞ്ഞാലാടാൻ വരണ ഓലേഞ്ഞാലികളും,
കല്യാണിക്കാവിലെ കുളത്തിലെ പടവിൽ ന്തോ ആലോചിച്ചോണ്ട് എന്നും ഇരിക്കണ കാണാറുള്ള പോന്മേം ഒക്കെ എന്റെ ദിവസങ്ങളെ ഏറെ ചന്തമുള്ളതാക്കുന്നുണ്ട്.

മിറ്റത്ത് അമ്മേം ഏടത്തീം വെച്ച്ണ്ടാക്ക്യ റോസാ ചെടികളിലെല്ലാം ഇപ്പൊ എന്നും കൊറേ പൂക്കൾ വിരിയും . ചോപ്പ്, മഞ്ഞ, വെള്ള, ഓറഞ്ച്,പീച്ച് നിറങ്ങളിലായി കണ്ടമാനംണ്ട്.വെയിലിനു കനം വെക്കുന്നതിനു മുന്നേ മഞ്ഞേം,വെള്ളേം നിറള്ള പൂമ്പാറ്റകൾ വരും എന്നും അതിൽക്ക്. പൂക്കളിലിരുന്നും,ചുറ്റും പാറി പറന്നും അവരങ്ങനെ അവടെണ്ടാവും  കൊറേ നേരം കണ്ണിനു വിരുന്നായി............അതു  നോക്കിയിരുന്നാൽ നേരം പോണ വഴി അറിയേ ഇല്ല.അഴൂന്റെ മൂലയ്ക്ക് കൊറേ തെച്ചീം,നന്ത്യാർവട്ടോം ഒക്കെ വെച്ച്ണ്ട്.അതിന്റെ ഇടേലെവിട്യോ ഒരു തുമ്പിക്കൂട്ണ്ട്(തുമ്പിയ്ക്കു കൂടോ?ന്നു ആരും ചോയ്ക്കണ്ട.ഞാൻ വെർതെ ഒരു വാക്ക്ണ്ടാക്കി നോക്കീതാണ്‌.) . അധികം വലിപ്പല്ല്യാത്ത,ഉടലിന് പച്ച നിറള്ള,ഒരേ പോലത്തെ കൊറേ തുമ്പികൾ അവടെ ഇഷ്ടം പോലെ വികൃതീം കാണിച്ച് പാറി പറന്നു കളിക്കണ കാണാം എപ്പഴും.രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ വേണ്ടി നടന്നപ്പോ മനസിലായി അത്ങ്ങൾടെ പിന്നാലെ നടക്കണതും രസള്ള പരിപാടിയാണ്ന്ന്.

ഈ നന്ത്യാർവട്ടത്തിന്റെ ഇലകൾക്ക് ഒരു തിളക്കം കൂടുതലുണ്ട്.ഇളം മഞ്ഞ കലർന്ന തളിരിലകൾക്കും,അത് കഴിഞ്ഞുള്ള പച്ച നിറത്തിനും.ഒരു യൗവനയുക്തയായ പെണ്ണിനെ പോൽ സുന്ദരിയാണ് ആ ഇലകൾന്ന് അത് കാണുമ്പോഴൊക്കേം എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്.അതിപ്പൊ എല്ലാ ഇലകളും അങ്ങനെ തന്നേലെ !!!!!!!!!പൂക്കളെക്കാളും ഇലകളോട് ഒരിഷ്ടക്കൂടുതൽ ണ്ട് നിയ്ക്ക്.ആ വാക്കിനു തന്നെ എന്തൊരു മൃദുത്വമാണ്!എത്ര സൌന്ദര്യമാണ്!എത്ര ആർദ്രമാണ്!എന്ത് കുളിരാണ്!

പുളിയുറുമ്പുകൾ ഇല കൊണ്ട് കൂടുണ്ടാക്കണ കാണുമ്പോ,
പാഷൻഫ്രൂട്ട്ന്റെ  പന്തൽ കാണുമ്പോ ഒക്കെ ഒരു ഇലക്കൂട്ടിൽ താമസിക്കാൻ മോഹം തോന്നും.വള്ളികളും ഇലകളും കൊണ്ട് ണ്ടാക്ക്യ ഒരു ഒറ്റ മുറി കൂട്. പുറത്തൂന്ന് നോക്ക്യാൽ ഇലപ്പച്ച കണ്ട് കണ്ണിൽ സന്തോഷം നിറയണം. ഉള്ളിലോട്ട് കേറിയിരുന്നാൽ ആ പച്ചേടെ കുളിരിൽ മനസും കുളിരണിയണം. (അങ്ങനൊരു കൂട്ടിൽ ഒരു രാവിൽ നമുക്ക് ഉറങ്ങാതെയിരിക്കണം. ഇലകളിലൂടെ നമ്മെ നോക്കി അസൂയപ്പെടുന്ന നിലാവിനെ നോക്കി നമുക്ക് ചിരിക്കണം.)

മുളങ്കൊമ്പിലെ തളിരിലകളുടെ  തുമ്പത്ത് മഞ്ഞുതുള്ളി പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കണ കാണുമ്പോ   നിയ്ക്ക് തോന്നാറുണ്ട് അങ്ങനൊരു ഇലയാവാൻ പറ്റ്യേങ്കിൽന്ന്. ഇലകളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച മഞ്ഞു തുള്ളികൾ എന്നും എന്നെ ഒരുപാട് കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.മഴ നനയുന്ന ഇലകളെ കാണുമ്പോൾ  ശരിക്കും അസൂയ തോന്നാറുണ്ട് അവരോട്.ഏറ്റോം ആദ്യോം,മത്യാവോളോം മഴ നനയാലോന്നോർത്ത്.കാറ്റിലിങ്ങനെ പറന്നുപറന്ന് മെല്ലെ വന്നു വീഴണ ഇലകളെ കാണുമ്പോ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട് നനഞ്ഞ ഒരില വീഴുന്ന പോലൊരു ചുംബനം നിനക്കും,നീയെനിക്കും നൽകണമെന്ന്.

അമ്പലമുറ്റത്തെ ആൽ മരത്തിൽ കാറ്റിലാടുന്ന ഇലകളും,വെയിൽ ചിത്രം വരച്ച് മനോഹരമാക്കിയ തോട്ടത്തിലെ കൊപ്പത്തൈയ്യിലെ ഇലകളുമൊക്കെ ത്ര സുന്ദരമാണ്!!!!!!! ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരുപാട് ഇലക്കാഴ്ച്ചകൾ ഒരിലയാവാനുള്ള  മോഹം എന്നിൽ എന്നേക്കുമെന്നേക്കുമായി അവശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇടക്കിടെയുള്ള യാത്രകളും,ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തു വെച്ച ചില സൌഹൃദങ്ങളെ കണ്ടതുമൊക്കെയായി കുറച്ചു നല്ല ഓർമ്മകളെ സ്വന്തമാക്കി ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പലപ്പോഴായി.വീണ പറഞ്ഞു കേട്ട് മോഹിച്ചാണ് തിരുമിറ്റക്കോട് അമ്പലത്തിലേക്ക് പോയത്.അമ്പല മുറ്റത്ത്ന്ന് കാലെടുത്തു വെക്കുന്നത് നിളയിലേക്കിറങ്ങാനുള്ള കൽ പടവുകളിലേക്കാണ്. അവിടെയിരുന്നാൽ കാണാംത്രെ അങ്ങ് ദൂരെ നിന്നേ ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി വരുന്ന മഴയെ.വീണ അത് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാനോർത്തു,,,,
ഒരു ഈറൻ കാറ്റിന്റെ തണുപ്പേറ്റ്,കരയിലുള്ള  ആറ്റു വഞ്ചികൾ ആടുന്നതും നോക്കി മഴേടെ ഒരുക്കം കാണാനിരിക്കുന്ന നമ്മളെ........
മഴ നനഞ്ഞ മണലിൽ കാലുകൾ പൂഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന നമ്മളെ.............
നമ്മുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അടർന്നു വീണ സ്നേഹാധിക്യത്തിന്റെ രണ്ടു കുഞ്ഞു കണ്ണീർ തുള്ളികളെ ചേർത്തി ഒരു വല്യേ തുള്ളിയാക്കി അതിനെ നിളയിലേക്കൊഴുക്കി വിട്ട നമ്മളെ................

 മഴയും,മണലും വാക്കുകളിൽ വന്നപ്പോ മഴ നനഞ്ഞു കടല് കാണണമെന്ന മോഹവും,മേഘമൽഹാറും കന്യാകുമാരിയിലെ കടലും,അസ്തമയോം ആ പാട്ടും ഒക്കെ കണ്ണുകളിൽ നിറയുന്നു.കേൾക്കും തോറും സങ്കടവും ഉള്ളിൽ നിന്നോടുള്ള സ്നേഹവും നിറയ്ക്കുകയാണ് ആ പാട്ട്.സ്വപ്നം കാണുകയാണ് തീരത്തടിയുന്ന ശംഖുകൾ പെറുക്കിയെടുക്കുന്ന എന്നേയും,അത് കോർത്തൊരു മാല കെട്ടി എന്നെ അണിയിക്കുന്ന നിന്നെയും.
അതെ നീയെന്നിൽ ഒരു ചെമ്പക സുഗന്ധമായ്‌..............
ജന്മങ്ങൾക്കപ്പുറത്തെങ്ങോ പൂത്ത ഒരു ചെമ്പക സുഗന്ധമായ്..........

നിന്നോട് പറയട്ടെ!!!!!!!!!!!!!!!

പരിമിതികൾക്കുള്ളിൽ നിന്നു കൊണ്ട് പരിധികളില്ലാതെ നീയെന്നെ എത്ര മനോഹരമായാണ് സ്നേഹിക്കുന്നത്!!!!!
കണ്ണീരു ചിരിയാവുന്നതും,
എകാന്തതയോട് ഇഷ്ടത്തിലാവുന്നതും,
മഴ നനഞ്ഞു മതിയാവാത്തതും,
പച്ചയിൽ മനം കുളിരുന്നതും
നിന്റെ സ്നേഹം നൽകിയ നന്മകൾ!!!!!!!
എന്റെ
ഇഷ്ടങ്ങളുടെ,
ദുഃഖങ്ങളുടെ,
സ്വപ്നങ്ങളുടെ,
ഓർമ്മകളുടെയെല്ലാം വഴികളവസാനിക്കുന്നത്
നിന്നിലേക്ക് !!!!!

നിന്നെക്കാളുമധികം ഇനിയാർക്കും എന്നെ ഇത്രമേൽ സ്നേഹിക്കാനാവില്ല തന്നെ!!!!!