ഇനി മാമ്പഴകൂട്ടാന് കഴിക്കാന് അടുത്ത മാമ്പഴക്കാലം വരെ കാത്തിരിക്കണം.
ഇന്ന് ഉള്ളീം മുളകും പുളീം കൂട്ടി തിരുമ്പിയപ്പോള് അച്ഛമ്മയെ ഓര്ത്തു.
അച്ഛമ്മ തിരുമ്പി തരുന്ന ആ സ്വാദ് ഇനീം വന്നില്ലാലോ എന്നോര്ത്ത് കുറെ തിരുമ്പി നോക്കി.
എന്നിട്ടും ശരിയായില്ല.
ദീപൂന്റെ ഉപനയനത്തിനു പോയപ്പോ ആണ് അച്ഛമ്മ അവസാനായി ഉള്ളി തിരുമ്പി ചോറില് കൂട്ടി വായില് തന്നത്.
ആ ഫോട്ടോ അരുണ് അന്നെടുത്തതും ആയിരുന്നു.
അതൊക്കെ പോയീന്നു തോന്നുന്നു.
ഇപ്പൊ എവിടെ ആയിരിക്കും അച്ഛമ്മ?
സ്വര്ഗത്തില് ഏറ്റവും സുഖമായി കഴിയുന്നുണ്ടാകും എന്ന് മാത്രേ വിശ്വസിക്കുന്നുള്ളൂ.
കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വ്യാഴാഴ്ച്ചകളും എന്റെ സായാഹ്നങ്ങള് അവിടെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ മുന്നിലായിരുന്നു.
ആ കൂടെ ആയിരുന്നു.
ഒന്നില് തെറ്റിയാല് മൂന്ന് എങ്കില് അടുത്ത വ്യാഴോം ഞാന് എത്തുമോ ?
അങ്ങനെ ആയാല് മത്യായിരുന്നു.
എന്ത് രസാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന നിമിഷങ്ങള്!!!!
അമ്മൂന്റെം,അമ്മിണീടേം ഡാന്സ് കാണാന് വേണ്ടിയാ കഴിഞ്ഞാഴ്ച പോയെ.
ഇന്നലെ കുഞ്ഞൂട്ടന്റെ ചോറൂണിനും.
വൈശാഖം,വ്യാഴം,വെക്കേഷന് .........ഒക്കെ പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത തിരക്കുണ്ടാക്കി.
ന്നാലും ഞാന് കണ്ടു കണ്ണനെ.
ഒരു മിനിറ്റ് ആ മുന്നില് ഞാന് മാത്രം............
ഞാനും കണ്ണനും മാത്രം.
നേരെ മുന്നില് ചെന്ന് കണ്ണുകള് പരമാവധി വിടര്ത്തി പിടിച്ച് നോക്കിനിന്നപ്പോള് മനസ് ആഹ്ലാദം കൊണ്ടുള്ള വേലിയേറ്റത്തിലായിരുന്നു.
തിരക്ക് കാരണം നേരെ മുന്നിലേക്ക് ആരേം കടത്തി വിടുന്നില്ലായിരുന്നു.
അപ്പഴാണ് എനിക്കത് സാധിച്ചത്.
(മറ്റൊരാളുടെ സഹായം കൊണ്ട്,അതില് കുറച്ചു വിഷമം തോന്നിയെങ്കിലും കണ്ണനെ കണ്ടപ്പോള് അയാളോട് വളരെയധികം നന്ദി തോന്നി.)
കണ്ണനെ കാണാന് എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും നില്ക്കാം,പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഈ അച്ചു..............ചെലപ്പോ സമ്മതിക്കില്യാന്നെ...........
അന്ന് ഡാന്സ് കണ്ടപ്പോഴും വലിയ സന്തോഷം തോന്നി.
കാളിയമര്ദ്ദനം ആയിരുന്നു ഒന്ന്.
ഞാന് പണ്ട് സ്കൂളില് പഠിപ്പിച്ച ഒരു കുട്ടി ആയിരുന്നു അത് കളിച്ചതും.
ഭവ്യ.
മഞ്ഞപട്ടും മയില് പീലിയും ഉടുത്ത് കയ്യില് ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച് കണ്ണന് കാളിയനുമേല് നൃത്തമാടുന്നത് കണ്ടപ്പോള് മനസ്സില് ഭക്തിയും,മാതൃത്വവും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.
കണ്ണനെ കാണാന് ആളുകള് കാത്തു നില്ക്കുന്നതില് അതിശയിക്കാനെയില്ല തന്നെ.
പിന്നീട് കണ്ടത് അമ്മൂന്റെ മോഹിനിയാട്ടം ആയിരുന്നു.
വൈശാലിയുടെ കഥ.
ഭരതന്റെ സിനിമ ഓര്മ്മ വന്നു.
എത്ര മനോഹരമായ സിനിമയാണ് അത്!!!!!
എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവയില് മുന്പന്തിയില് നില്ക്കുന്ന ഒന്ന്.
വൈശാലിയുടെ സങ്കടം ആയിരുന്നു മോഹിനിയാട്ടത്തില്.
അതോര്ത്തപ്പോള് എനിക്കും സങ്കടം വന്നു.
ഈ പ്രണയം ഒരു വേദന തന്നെ .
നഷ്ടപ്പെടല് തന്നെ.
കുറച്ചു ദിവസമായി മനസ് ഏറെ ശാന്തമാണ്.
സ്വസ്ഥമാണ്.
രാവിലെ എണീറ്റ് മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കിയാല് നിറയെ വണ്ണാത്തി പുള്ളുകള്.
പിന്നിലെ മുറ്റത്തോ...............നിറയെ കരിയിലക്കിളികള്..............
കറിവേപ്പ് മരത്തിനു ചുറ്റും ഓലേഞ്ഞാലികള്.
ഇവരുടെ ശബ്ദമാണ് വീടിനു ചുറ്റും.
കാറിനടുത്ത് ഒരു അമ്മ പൂച്ചേം കുട്ടി പൂച്ചേം.
അമ്മ മണ്ണിന്റെ നിറം,കുട്ടി കറുത്തതും.(അത് അച്ഛന്റെ കൂട്ടാണ്.)
രണ്ടിനേം കാണാന് നല്ല ചന്താണ്.
പിന്നിലെ മുറ്റത്ത് നിറയെ വലിയ നന്ത്യാര്വട്ട പൂക്കള് ഉണ്ട്.
ഉമ്മറത്തെ മുറ്റത്ത് ഗന്ധരാജനും പൂത്തിട്ടുണ്ട്.
മെയ് മാസം ഒന്നിന് തന്നെ മെയ് ഫ്ലവര് വിരിഞ്ഞു.
ഈ പൂവെങ്ങനെയാ ഈ മാസം പിറന്നത് കൃത്യമായി അറിയുന്നെ?
ഒന്നിടറിയാല് താങ്ങാവാന് അവന്റെ കൈകളുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് അത് തന്നെ അതിനു കാരണം.
അവന്റെ പ്രണയം.............
തുഴ പോലെ...............
പുഴ പോലെ............
മഴ പോലെ...........
എന്നെ സ്നേഹിച്ച് സ്നേഹിച്ച് നിനക്ക് വട്ടായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നവന് പറയുന്നത് കേള്ക്കുമ്പോള് ആ സ്നേഹത്തിന്റെ പേരില് ഞാന് തെളിയിച്ച ആ തിരി വെളിച്ചം കെടാവിള ക്കാവുന്നു .
