Sunday, September 9, 2012
അങ്ങനെ............. ഒടുവില് കണ്ണൂര്ക്ക് പോയി!!!!!!!!
Saturday, September 1, 2012
കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു ഇഷ്ടങ്ങളും,നടക്കാത്ത മോഹങ്ങളും.........
മയില്പീലി വര്ണ്ണങ്ങള് നിറഞ്ഞൊരു കക്കയുണ്ട് എന്റെ ഓര്മ്മകളില്. . .
ഒരിക്കല് കടല് കാണാന് പോയപ്പോള് പെറുക്കി കൂട്ടി വെച്ചത്.
പിന്നെയെപ്പോഴോ അത് നഷ്ടപ്പെട്ടു.
അതൊരു സങ്കടമായി ഇന്നുമുണ്ട്.
ഇപ്പോഴും കടല് കാണാന് പോകുമ്പോള് ആ കക്കകളെ തപ്പി നടക്കാറുണ്ട്.
ചില നഷ്ടങ്ങള് പിന്നീട് മനസ്സില് തീരാത്ത പ്രണയമായി മാറും.
നിന്നെ പോലെ.
ശംഖു കോര്ത്തൊരു മാല നീയെന്റെ കഴുത്തില് ഇട്ടു തരുന്നത് സ്വപ്നം കണ്ട നാളുകള് ഉണ്ടായിരുന്നു.
വെളുത്ത കക്കകള് അരികിലൊട്ടിച്ച ഒരു കണ്ണാടിയും വല്യ മോഹായിരുന്നു.
ചിലതങ്ങനെ ആണ്.
ഒരിക്കലും തീരാത്ത ഒപ്പം സംഭവിക്കാത്തതും ആയ ഒരു മോഹമായി ശേഷിക്കും.
നിന്നെ പോലെ.
കന്യാകുമാരിയില് പോകണം.
കടല് തീരത്തൊരു രാത്രി മുഴുവനും .............
മഞ്ഞും,മഴയും,നേര്ത്ത കാറ്റും,നിലാവും,നക്ഷത്രങ്ങളും,ചന്ദ്രനും ഒക്കെ ആയി............
നിശബ്ദതയില് അവയുടെ മനോഹാരിത അറിഞ്ഞ്,അവയോടു സംസാരിച്ച് നിനക്കൊപ്പം ................
അങ്ങനെയങ്ങനെ..............
ഉദയാസ്തമയങ്ങളെക്കാള് കാണാന് കൊതിച്ചത് പകലിന്റെ പ്രകാശം നേര്ത്ത്നേര്ത്ത് ഇരുളിലേക്ക് മാറുന്നതും,
തിരിച്ച് ഇരുളിലേക്ക് പ്രകൃതിയുടെ പ്രകാശം പടരുന്നത് കാണാനും ആണ്.
പാറക്കല്ലില് തട്ടി തിരമാലകള് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒച്ച എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാക്കി.
തിരമാലകളുടെ തല തല്ലിയുള്ള നിലവിളി പോലെ എന്നെനിക്കു തോന്നി.
ആ ഒരു നിമിഷം ഞാനും കരഞ്ഞു.
കണ്ണീരിന്റെ ഒരു കുഞ്ഞു തിരമാല എന്റെ ഹൃദയത്തിലും .................
കാരണങ്ങളില്ലാതെ കരയാന് എനിക്കേറെ ഇഷ്ടമാണ്.
കണ്ണീരിന്റെ നിഷ്കളങ്കത എന്നൊക്കെ ഞാന് പറയും അതിനെ.
ബടുക്കൂസ് അല്ലെ !!!!അപ്പൊ ഇമ്മാതിരിയൊക്കെ തോന്നും.
കാറ്റ് വീശുമ്പോള് പളുങ്കുകള് കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേള്ക്കുന്ന ,
നിറയെ പളുങ്കുകള് ഉള്ള ഒരു "wind-chime" സ്വന്തമാക്കണം എന്നത് ഇനിയും നടക്കാത്ത മറ്റൊരു മോഹം.
തൊടിയിലേക്കുള്ള ജനാല തുറക്കുമ്പോള് ഉള്ളില് കടക്കുന്ന ഇളം കാറ്റില് അവയുണ്ടാക്കുന്ന ആ സ്വരം എന്നെ വല്ലാതെ പ്രണയാര്ദ്രയാക്കും.
സ്ഫടിക പാവകളെയും ഏറെയിഷ്ടമാണ്.
മുറിയില് ചുവരിലെ അലമാരയില് നിറയെ സ്ഫടിക പാവകള്,ഒരു കോണില് ഒരു ചില്ലുഭരണിയില് നിറയെ,ഉള്ളില് ചുവപ്പുള്ള പളുങ്കുകള് അതില് ഒരു കെട്ട് മയില്പീലികള് ഒക്കെ എന്റെ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു സ്വപ്നങ്ങള് ആണ്.
പൂജാമുറിയില് ഒരു വലിയ വെണ്ണ കണ്ണന് വേണം.
അവനു മുന്നില് ഒരു ഓട്ടുരുളി .
അതില് എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യം എന്ന് ഞാന് കരുതുന്ന മഞ്ചാടി മണികള്..
ഗുരുവായൂര് നടക്കലെ ഉരുളിയില് മഞ്ചാടി വരുന്ന പോലെ എന്നും ന്റെ വെണ്ണ കണ്ണന്റെ മുന്നിലെ ഉരുളിയിലെ മഞ്ചാടി വാരണം എനിക്ക്.
നടുമുറ്റത്തൊരു കോണില് ഒരു മരത്തിന്റെ സ്റ്റൂളില് വെച്ച ഒരു കളിമണ് ഉരുളി.
അതില് നിറയെ വെള്ളം അതിനു മുകളില് നിറയെ വെളുത്ത പൂക്കള് .
അതും ഇഷ്ടങ്ങളാണ്.
കടല് ഇപ്പോള് ശാന്തമാണ്.
Wednesday, August 29, 2012
നിന്റെ ഞാന് !!!!!!!!!!
Wednesday, August 22, 2012
ഈ പെരുന്നാള് ദിനം എന്തു രസായിരുന്നൂന്നോ!!!!!!
വീണ്ടും ഒരു ഓണക്കാലം കൂടി..............
ഒരു വസന്തകാലം കൂടി മുന്നിലേക്കെത്തി .
ഞാറു നട്ട പാടങ്ങള്,അതില് കൂട്ടം കൂടാന് ഒരു പറ്റം കുളക്കോഴികള്,
ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുന്ന ഒരു അമ്പലപ്രാവ്,
മേലെ മുകളിലേക്ക് പറന്നുയരുന്ന ചാര നിറമുള്ള കൊറ്റികള്,
തുമ്പ പൂത്ത തൊടി,വേലിയില് വിരിഞ്ഞ വയലറ്റ് പൂവുകള്.,
കവുങ്ങിന് തോപ്പിലെ ഇരുളില് കുഞ്ഞു വെളിച്ചം പോലെ മണ്ണിനോട് ചേര്ന്ന് മുക്കുറ്റി പൂക്കള് ഒക്കെ മനസ്സില് സ്നേഹവും,നന്മയും നിറയ്ക്കുന്നു.
ഈ പെരുന്നാള് ദിനം എനിക്കേറെ ഇഷ്ടമായി.
ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒന്നായി.
ഹൃദയത്തോട് ചേര്ത്ത് പിടിക്കാന് നിര്ബന്ധിച്ച ഒരു ദിവസം.
വെയിലും മഴയും ഒരുമിച്ച് വന്നു.
എനിക്ക് ചുറ്റിനും,എന്റെ ഉള്ളിലും.
പെരുന്നാള് ദിനം,ഞാന് എന്റെ ഇല്ലത്തേക്ക് പോയി.
തനിയെ,ബസ്സില്..
അച്ചു വന്നേനു ശേഷം ബസ്സില് പോവുന്നത് അപൂര്വ്വം ആണ്.
അവളുടെ സ്വഭാവത്തിന് ബസ്സില് കേറിയാല് എനിക്ക് പണിയാവും എന്നൊരു പേടി.
പിന്നെ വേദേം വന്നൂലോ.
യാത്രകളെ കുറിച്ച് എഴുതാന് മോഹിച്ചത് മനോഹരമായി യാത്രാനുഭവങ്ങള് ഉള്ള ഒരു ബ്ലോഗ് കണ്ടതിനു ശേഷം ആണ്.
ന്റെ യാത്രകള് എന്റെ ഇല്ലം,അല്ലെങ്കില് അടുത്ത് പുറത്തുള്ള വല്ല അമ്പലം എന്നിങ്ങനെ ഒക്കെയേ ഉള്ളുവെങ്കിലും എനിക്കിപ്പോ അതെഴുതാന് ഇഷ്ടാണ്.
ഒരു രസം.
കാണുന്ന കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കാഴ്ചകള് ഒക്കെ കുറേക്കാലം കഴിഞ്ഞാല് ഓര്മ്മിക്കാന് എന്നെ സഹായിക്കുമെങ്കില് ഞാന് അതെഴുതുക തന്നെ വേണം.
ബസ്സില് കേറിയാല് പണ്ടൊക്കെ സൈഡ് സീറ്റിലെ ഇരിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.
സ്വപ്നം കാണാന് വേണ്ടിയുള്ള സൌകര്യത്തിന്.
പിന്നെ ഉറങ്ങാനും.
പക്ഷെ ബസ് യാത്ര അപൂര്വമായി തുടങ്ങിയപ്പോള് ആ ഇഷ്ടം മാറി.
ലോങ്ങ് സീറ്റില് മുന്നിലെ ഗ്ലാസിനെ തൊടാന് പാകത്തില് ഇരിക്കുന്നതായി ഇഷ്ടം.
മുന്നിലെ കാഴ്ചകള് എല്ലാരെക്കാളും മുന്പേ ഞാന് കണ്ടു എന്ന് വെറുതെ അവകാശപ്പെടാന് വേണ്ടി.
ഈ യാത്രയില് ബസ്സില് ഞാന് അങ്ങനെ ആണ് ഇരുന്നത്.
ഡ്രൈവറും,ക്ലീനറും,ഒക്കെ ന്നെ നോക്കി.
ഗ്രാന്ഡ് മാസ്റ്റര് സിനിമ വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
അത് കാണാന് വേണ്ടിയെങ്കിലും ഈ കുട്ടി എന്തിനാ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന സൈഡ് സീറ്റുകളില് ഒന്നില് പോലും ഇരിക്കാത്തെ എന്നോര്ത്ത് കാണും അവര്..
അതിനേക്കാള് എത്രയോ നല്ലതാണ് ആചില്ലില് കൂടെയുള്ള നോക്കല് എന്ന് അവര്ക്കറിയില്ലല്ലോ.
നീലാകാശം,വെള്ള മേഘങ്ങള് ഇരു വശവും ഉള്ള മരങ്ങള് ചെടികള്,വീടുകള് എതിരെ വരുന്ന വണ്ടികള് ഭംഗിയുള്ള ഡ്രെസ്സുകള് ആളുകള് അങ്ങനെ കാഴ്ചകള് ഏറെ............
(പാസേഞ്ചേര് സിനിമ ഓര്മ്മ വന്നു.
എന്താ പെട്ടെന്ന് അത് ഓര്മ്മ വന്നെ എന്നറിയില്ല.
എനിക്കിഷ്ടായ സിനിമ ആണ് അത്.)
എല്ലാം ആദ്യായി കാണുന്ന കൌതുകമായിരുന്നു എന്റെ കണ്ണിലും,മനസിലും,നോക്കിലും.
ഡ്രൈവര് അത് കണ്ടിട്ട് ചിരിച്ചു.
ന്നാലും എനിക്ക് ന്റെ ആ കൌതുകം മറയ്ക്കാന് തോന്നിയില്ല.
ഞാന് ഒരു കുഞ്ഞു കുട്ടിയെ പോലെ.......
അച്ചൂന് വെടി പേടിയാണ്.
അതോണ്ട് അവിടെ ചെന്നാല് അമ്പലത്തിലേക്ക് പോവാറെ ഇല്ല.
വെടി വഴിപാട് പ്രധാനം ആയോണ്ട് എപ്പഴും പൊട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
മുന്നില് പുഴ ആയതിനാല് വല്യ ശബ്ദോം ആണ്.
അതോണ്ട് അച്ചു ഉള്ളപ്പോ പോവാറില്ല.
പക്ഷെ ഈ തവണ പോയി.
ഞാന് തന്നെ.
അതിനായി സ്റ്റോപ്പില് നിന്നും അമ്പലം വരെ നടന്നു.
പണ്ട് കോളേജില് പോയിരുന്നത് ഓര്ത്തു.
എത്രയെത്ര ഓര്മ്മകള് ആണ്!!!!!!!!!!!
പച്ചക്കറി കട കണ്ടപ്പോ അവിടെ ന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചൊമന്ന ചീര കണ്ടപ്പോള് കയ്യില് വല്യ സാമ്പാര് കിറ്റും പിടിച്ച് ബസ് കേറാന് നിന്നിരുന്ന ന്നെ ഓര്ത്തു.
എനിക്ക് സ്വര്ണക്കടെക്കാളും,തുണിക്കടെക്കാളും ഇഷ്ടാണ് പച്ചക്കറി കടേല് പോവാന്..
അതെന്റെ സ്ഥിരം കട ആയിരുന്നു.
കോളേജ് കണ്ടപ്പോള് പഴയ ആ കാലം ഓര്ത്തു.
ഷെയ്ന,ഷാഹു,ദീപ,രെശ്മി,ദീപു,ഹരീഷ് അങ്ങനെ അങ്ങനെ..............
മലയാളം മാഷ്ടെ "ആശാന്റെ സീത"ക്ലാസ് ഓര്മ്മ വന്നു.
ജൂലിയസ് സീസര്, പിഗ്മാലിയന് ഷെയ്ക്ക്സ്പിയര് ന്റെ സോണറ്റ് ഒക്കെ എന്റെ കാതുകളില് വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.
കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു സ്റ്റഡുകള് കിട്ടുമായിരുന്ന ചേച്ചീടെ കട,ഓര്മ്മ വന്നു.
പിന്നെയും പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത ഒരുപാട് ഓര്മ്മകള്.................
അമ്പലത്തിനുള്ളിലും കുറെ മാറ്റങ്ങള് വന്നു.
Monday, August 13, 2012
വെറുതെ കൊറേ..........അതും ഇതും ഒക്കെ കൂടിട്ടൊരു ഒരു പോസ്റ്റ്...
പക്ഷെ താഴെ കൊറേ വീണു കിടപ്പുണ്ടാഈ പവിഴമല്ലി ചെടിയില് പൂക്കളെ കാണുകയെ ഇല്ല.